توصیه های تغذیه ای مناسب برای کنترل بیماری دیابت نوع یک ۱

رژیم دیابت نوع1

اگر دیابت نوع ۱ دارید، مهم است بدانید که چقدر کربوهیدرات در وعده غذاییتان می‌خورید. این اطلاعات به شما کمک می‌کند میزان انسلینی که باید به منظور حفظ کنترل قند خون مصرف کنید، تعیین کنید. کربوهیدرات‌ها نوع اصلی غذا هستند که قند خون را افزایش می‌دهند. گروه‌های نشاسته، میوه و شیر از هرم گروه غذایی برای دیابت دارای کربوهیدرات بالا هستند. غذاها با دیگر کربوهیدرات‌ها و گروه‌های غذای ترکیبی نیز دارای کربوهیدرات بالا هستند. گروه سبزیجات مقدار کمی کربوهیدرات دارند. گروه گوشت و چربی کربوهیدرات کم دارند یا اصلا کربوهیدرات ندارند. مقدار کربوهیدراتی که در هر وعده غذا می‌خورید میزان قند خون شما، که پس از غذا بالا می‌رود، را تعیین می‌کند. دو ماده مغذی دیگر، پروتئین و چربی نیز بر سطوح قند خون تأثیر می‌گذارند، هر چند که این به سرعت و زیادی کربوهیدرات‌ها نیست.اکثر افراد مبتلا به دیابت می‌توانند قند خون خود را با محدود کردن مصرف کربوهیدرات به ۲ تا ۴ در هر وعده و ۱ تا ۲ در هر میان وعده کنترل کنند.

تعادل رژیم غذایی فرد دیابتی به چه معناست؟
اگر شما دیابت نوع ۱ دارید و دوز ثابت انسولین را مصرف می‌کنید، مقدار کربوهیدرات وعده‌های غذایی و تنقلاتتان باید روز به روز ثابت باشند.تعادل مصرف کربوهیدرات، انسولین و فعالیت بدنی برای بهترین سطوح قند خون (گلوکز) ضروری هستند. خوردن کربوهیدرات سطح قند خون شما (گلوکز) را افزایش می‌دهد. ورزش سطح قند خون را کاهش می‌دهد (البته نه همیشه). اگر سه عامل در تعادل نباشند، شما می‌توانید نوسانات زیادی در سطوح قند خون (گلوکز) خود داشته باشید.میزان قند خون افراد دیابتی در طول روز با مصرف مواد غذایی مختلف بالا و پایین می‌شود. آشنایی با میزان قند و کربوهیدرات موجود در مواد غذایی و کنترل آن برای این گروه از بیماران بسیار مهم است. برای آگاهی از اینگونه اطلاعات می‌توانید به متخصص تغذیه مراجعه نمایید. جهت کسب اطلاعات بیشتر یا رزرو نوبت می‌توانید باشماره‌های ما تماس حاصل فرمایید.

چرا رژیم غذایی مهم است؟


چرا رژیم غذایی مهم است

بسیاری از عوامل بر چگونگی کنترل دیابت تاثیر می‌گذارند. بسیاری از این عوامل توسط فرد مبتلا به دیابت کنترل می‌شوند، از جمله اینکه چه چیزی و چقدر خورده می‌شود، هر چند وقت یکبار قند خون بررسی می‌شود، سطوح فعالیت بدنی و دقت و صحت دوز دارو. حتی تغییرات کوچک می‌توانند بر کنترل قند خون تاثیر بگذارند.خوردن یک مقدار ثابت غذا هر روز و مصرف داروها همانگونه که دستور داده شده است، می‌تواند به طور قابل توجهی کنترل قند خون را بهبود بخشد و خطر عوارض مربوط به دیابت را کاهش دهد، مانند بیماری سرخرگی کرونر، بیماری کلیوی و آسیب عصبی. علاوه بر این، این اقدامات بر کنترل وزن تاثیر می‌گذارند. متخصص تغذیه می‌تواند به ایجاد یک برنامه غذائی کمک کند که درخور نیازهای پزشکی، سبک زندگی و اولویت‌های شخصی شما باشد.

دیابت نوع ۱ و زمان‌بندی وعده غذایی


به طور مداوم، خوردن در یک زمان هر روز برای برخی افراد مهم است، به ویژه افرادی که انسولین با اثر طولانی مدت (مانند NPH) مصرف می‌کنند. در صورتی که یک وعده غذایی از قلم بی‌افتد یا به تاخیر بی‌افتد، شما در معرض خطر ابتلا به گلوکز خون پایین هستید.افرادی که از درمان انسولین شدید استفاده می‌کنند (کسانی که پمپ انسولین دارند یا چند تزریق انسولین در روز دارند) انعطاف پذیری بیشتری نسبت به زمان بندی غذا دارند. با استفاده از این رژیم‌ها، وعده غذایی از قلم افتاده یا به تأخیر افتاده معمولا خطر ابتلا به کمبود قند خون را در آنها افزایش نمی‌دهد.

دیابت نوع ۱ و درجه غلظت کربوهیدرات


دیابت نوع 1 و درجه غلظت کربوهیدرات

کربوهیدرات‌ها منبع اصلی انرژی در رژیم غذایی هستند و شامل نشاسته، سبزیجات، میوه‌ها، محصولات لبنی و قندها هستند. اکثر گوشت‌ها و چربی‌ها حاوی هیچگونه کربوهیدراتی نیستند.کربوهیدرات تاثیر مستقیمی بر سطح قند خون دارد در حالیکه پروتئین‌ها و چربی تاثیر کمی دارند و یا اصلا تاثیری ندارند. خوردن یک مقدار ثابت کربوهیدرات در هر وعده غذایی می‌تواند به کنترل قند خون کمک کند، به ویژه اگر شما انسولین طولانی مدت (به عنوان مثال NPH) مصرف می‌کنید.روش‌های متعددی برای محاسبه مقدار کربوهیدرات یک وعده غذایی وجود دارد، از جمله شمارش کربوهیدرات و برنامه‌ریزی جانشینی.

شمارش کربوهیدرات

یک متخصص تغذیه معمولا بر اساس عادات غذایی معمول، رژیم انسولین، وزن بدن، اهداف تغذیه و سطح فعالیت، به تعیین میزان کربوهیدرات مورد نیاز در هر وعده غذایی و میان وعده کمک می‌کند. در اکثر افراد، بین ۴۵ تا ۶۵ درصد کل کالری روزانه باید از کربوهیدرات‌ها باشد.تعداد کربوهیدرات‌ها در یک غذا می‌تواند با خواندن برچسب تغذیه، مراجعه به کتاب مرجع یا وب سایت، به دنبال داشتن پایگاه داده‌ها در یک دستیار دیجیتال شخصی یا استفاده از سیستم جانشینی تعیین شود.

چه چیزی باید بخورم؟


در حالی که پروتئین و چربی سطوح قند خون را به میزان قابل توجهی تحت تاثیر قرار نمی‌دهند، آنها به تعداد کالری مصرفی کمک می‌کنند. خوردن تعداد ثابت کالری هر روز می‌تواند به حفظ وزن بدن کمک کند. مصرف کالری توصیه شده برای فرد در زیر مورد بحث قرار گرفته است.

توصیه‌های عمومی

  • به داشتن رژیم غذایی حاوی کربوهیدرات متشکل از میوه‌ها، سبزیجات، غلات کامل، حبوبات و شیر کم چربی ترغیب می‌شوید.مقدار ایده آل مصرف کربوهیدرات نامشخص است. با این حال، نظارت بر مصرف کربوهیدرات (شمارش پایه یا پیشرفته کربوهیدرات) در بیماران مبتلا به دیابت بسیار مهم است زیرا مصرف کربوهیدرات به طور مستقیم قند خون بعد از رژیم غذایی را تعیین می‌کند و تنظیم مناسب انسولین برای مقدار مشخص شده از کربوهیدرات یکی از مهم‌ترین عوامل است که می‌تواند کنترل شاخص گلوکز را بهبود ببخشد.
  • انواع الگوهای غذائی (کم چرب، کربوهیدرات کم، مدیترانه‌ای، گیاهی) قابل قبول هستند.
  • کیفیت چربی مهم‌تر از مقدار چربی است. چربی اشباع شده و چربی ترانس باعث ایجاد بیماری شریان کرونری می‌شود، در حالی که چربی تک‌غیراشباع و چربی چندغیراشباع نسبتا محافظ هستند. چربی‌های اشباع شده (به عنوان مثال، در گوشت، پنیر، بستنی) می‌توانند با اسیدهای چرب تک‌غیراشباع و چندغیراشباع (به عنوان مثال در ماهی، روغن زیتون، آجیل) جایگزین شوند. مصرف اسید چرب ترانس را باید تا آنجا که می‌شود در حد پایین نگه داشت. افرادی که مبتلا به دیابت هستند، در معرض خطر ابتلا به بیماری قلبی و سکته مغزی هستند، و خوردن رژیم غذایی کم چربی‌ اشباع و ترانس و کلسترول می‌تواند به کاهش سطوح کلسترول و کاهش این خطرات کمک کند.
  • نقش محدودیت پروتئین غذا، نامعلوم است، به خصوص با توجه به مشکلات پذیرش در بیمارانی که تحت درمان با چربی اشباع و محدودیت کربوهیدرات ساده قرار دارند. علاوه بر این، اینکه آیا رژیم غذایی کم پروتئین به طور قابل توجه به سایر اقدامات با هدف کاهش خطر قلبی عروقی و حفظ عملکرد کلیوی افزوده می‌شود یا نه، مشخص نیست. بیماران باید تشویق شوند که گوشت لخم، ماهی، تخم مرغ، لوبیا، نخود فرنگی، محصولات سویا و آجیل و دانه‌ها را با گوشت قرمز جایگزین کنند.
  • رژیم غذایی حاوی فیبر بالا (۲۵ تا ۳۰ گرم در روز) ممکن است به کنترل سطوح قند خون و A1C کمک کند.
  • شیرین کننده‌های مصنوعی سطوح قند خون را تحت تاثیر قرار نمی‌دهند و ممکن است در اعتدال مصرف شوند.
  • پیش از این، گفته شد افرادی که دچار دیابت بودند از تمام مواد غذایی با شکر اضافه پرهیز کنند. این دیگر ضروری نیست، اگر چه شکر باید در اعتدال مصرف شود. اگر انسولین مصرف می‌کنید، دوز خود را بر اساس تعداد کربوهیدرات‌ها محاسبه کنید، که شامل محتوای قند هستند، همانطور که در بالا توضیح داده شد.
  • محصولاتی که “بدون قند” یا “بدون چربی” هستند، لزوما دارای مقدار کم کالری یا کربوهیدرات نیستند. برچسب غذا را با دقت بخوانید و آن را با سایر محصولات مشابه که بدون قند یا چربی نیست مقایسه کنید تا تعیین کنید که بهترین تعادل به کارگیری اندازه و تعداد کالری، کربوهیدرات، چربی و فیبر را دارد.

مصرف کالری توصیه شده

تعداد کالری مورد نیاز برای حفظ وزن بستگی به سن، جنس، قد، وزن و سطح فعالیت شما دارد. به طور کلی:

  • مردان، زنان فعال، ۱۵ کالری/ کیلوگرم
  • اکثر زنان، مردان غیر متحرک و بزرگسالان بالای ۵۵ سال، ۱۳ کالری/ کیلوگرم
  • زنان غیر متحرک، بزرگسالان چاق، ۱۰ کالری/ کیلوگرم
  • زنان باردار، شیرده، ۱۵ تا ۱۷ کالری/ کیلوگرم

برای از دست دادن ۱ تا ۲ پوند در هفته (میزان ایمن از دست دادن وزن)، ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ کالری را از کل کالری مورد نیاز برای حفظ وزن کاهش دهید.

غلات، لوبیا و سبزیجات نشاسته‌ای

غلات، لوبیا و سبزیجات نشاسته‌ای

  • ۶ وعده یا بیشتر در روز

مواد غذایی مانند نان، غلات، لوبیا، برنج، ماکارونی و سبزیجات نشاسته‌ای در انتهای هرم قرار دارند؛ زیرا آنها باید به عنوان پایه رژیم غذایی شما استفاده شوند. به عنوان یک گروه، این غذاها سرشار از ویتامین‌ها، مواد معدنی، فیبر و کربوهیدرات سالم هستند.با این حال، مهم است که غذاهایی با مقدار زیاد فیبر بخورید. غذاهای غلات کامل مانند نان یا کراکرهای غلات کامل، تورتیا، غلات سبوس‌دار، برنج قهوه‌ای یا لوبیا را انتخاب کنید. از گندم کامل یا دیگر آردهای غلات کامل در پخت و پز استفاده کنید. نان‌های کم چرب را انتخاب کنید، مانند بیگل، ترتیا، مافین انگلیسی و نان پیتا.

سبزیجات

سبزیجات

  • ۳ تا ۵ وعده در روز

سبزیجات تازه یا یخ زده را بدون اضافه کردن سس، چربی یا نمک انتخاب کنید. شما باید سبزیجات سبز تیره بیشتر و سبزیجات زرد سیر مانند اسفناج، بروکلی، کاهوی ایرانی، هویج و فلفل را انتخاب کنید.

میوه‌ها

  • ۲ تا ۴ وعده در روز

میوه‌های کامل را بیشتر از آبمیوه مصرف کنید. میوه‌ها فیبر بیشتری دارند. مرکبات، مانند پرتقال، گریپ فروت و نارنگی، بهترین هستند. آب میوه‌هایی که شیرین کننده یا شربت افزودنی ندارند بنوشید.

شیر

شیر

  • ۲ تا ۳ وعده در روز

شیر یا ماست کم چرب یا بدون چربی را انتخاب کنید. ماست دارای شکر طبیعی است، اما می‌تواند حاوی شکر یا شیرین کننده‌های مصنوعی نیز باشد. ماست با شیرین کننده‌های مصنوعی، دارای کالری کمتر نسبت به ماست با شکر اضافه شده است.

گوشت و ماهی

گوشت و ماهی

  • ۲ تا ۳ وعده در روز

مرغ و ماهی بیشتر بخورید. پوست مرغ و بوقلمون را بکنید. گوشت گاو، گوشت گوساله، گوشت خوک یا گوشت شکار وحشی لخم را انتخاب کنید. تمام چربی‌های قابل مشاهده در گوشت را حذف کنید. به جای سرخ کردن، گوشت را بپزید، کباب کنید، بریان یا آب پز کنید.

نوع زندگی و وزن در دیابت نوع ۱


وزن شما یک بازتاب مستقیم از چگونگی خوردن و چگونگی فعالیت شماست. خوردن یک مقدار ثابت کالری در هر روز می‌تواند به کنترل سطوح قند خون و حفظ وزن بدن کمک کند.

اجتناب از اضافه وزن

افزایش وزن یک عارضه جانبی بالقوه ناشی از درمان انسولین شدید در دیابت نوع ۱ است. برای جلوگیری از افزایش وزن موراد زیر توصیه می‌شوند:

  • وزن خود را بصورت منظم (به عنوان مثال، یک بار در هفته) اندازه گیری کنید. اضافه وزن بیش از ۲ تا ۳ پوند نشان دهنده نیاز به کاهش آنچه که می‌خورید یا افزایش فعالیت شما است. برای اقدام کردن به منظور کاهش وزن، منتظر نمانید که وزنتان تا ۱۰ پوند افزایش یابد.
  • این همانطور که کنترل قند خون را بهبود می‌بخشد ممکن است برای کاهش مصرف کالری از ۲۵۰ تا ۳۰۰ کالری به منظور جلوگیری از اضافه وزن، مورد نیاز باشد.
  • در صورتی که سطوح قند خون اغلب در یک زمان خاص در روز پایین هستند، با ارائه دهنده خدمات بهداشتی در مورد کاهش دوز انسولین به جای افزودن یک میان وعده صحبت کنید.

تمرین

ورزش منظم می‌تواند به کاهش وزن و ثابت نگه داشتن آن کمک کند. مقدار توصیه شده تمرین روزانه ۳۰ دقیقه هر روز در بیشتر روزهای هفته است.افرادی که از انسولین استفاده می‌کنند باید سطح قند خون خود را قبل و بعد از تمرین بررسی کنند. اگر تمرین شدید و طولانی مدت (بیش از سی دقیقه) است، قند خون خود را هر ۱۵ دقیقه (اگر رژیم ورزش جدید است و دوباره استفاده می‌شود) بررسی کنید. نظارت مکرر می‌تواند به شما کمک کند که تاثیر ورزش بر روی میزان قند خون خود را احساس کنید.اگر قند خون شما در طول ورزش کم شود، یک میان وعده را طبق دستور العمل‌های زیر بخورید.

  • اگر گلوکز خون ۵۱ تا ۷۰ میلی گرم در دسی لیتر (۲٫۸ تا ۳٫۹ میلی مول در لیتر) باشد، ۱۰ تا ۱۵ گرم کربوهیدرات با عملکرد سریع بخورید (به عنوان مثال، ۲/۱ فنجان آب میوه، شش تا هشت آب نبات سفت، سه تا چهار قرص گلوکز)
  • در صورتی که سطح کمتر از ۵۰ میلی گرم در دسی لیتر است ۲۰ تا ۳۰ گرم کربوهیدرات با عملکرد سریع بخورید.

تنظیم دوز انسولین برای ورزش

این ممکن است برای کاهش دوز انسولین قبل از تمرین به منظور اجتناب از ایجاد قند خون پایین امکان پذیر باشد. یک پزشک، مربی دیابت، متخصص تغذیه و یا فیزیولوژیست ورزش می‌تواند به تعیین بهترین روش برای تنظیم دوز انسولین قبل، در طول و بعد از ورزش کمک کند. افرادی که داروهای دیابت خوراکی مصرف می‌کنند معمولا نیازی به تنظیم دوز این داروها برای تمرینات ندازند.

دیابت نوع ۱ و اختلالات خوردن


دیابت نوع 1 و اختلالات خوردن

اختلالات خوردن در افراد مبتلا به دیابت معمولا رایج هستند، به ویژه در نوجوانان و بزرگسالان جوان زن مبتلا به دیابت نوع ۱٫ این ممکن است ناشی از اختلاف در میزان مصرف غذا، تمرین و سطوح قند خون باشد که گاهی اوقات منجر به افزایش وزن، به خصوص در افرادی که از درمان انسولین شدید یا پمپ انسولین استفاده می‌کنند، می‌شود.افراد مبتلا به اختلالات خوردن و دیابت، اغلب از استراتژی‌های ناسالم برای کنترل وزن خود استفاده می‌کنند، از جمله:

  • دادن انسولین کمتر از آنچه مورد نیاز است (یا بدون انسولین).
  •  محدودیت شدید در مقدار خوردن غذا.
  • خوردن مقدار زیادی غذا در یک زمان. پس از خوردن، بعضی از افراد استفراغ می‌کنند، به طور نادرست از ملین‌ها استفاده می‌کنند، یا بیش از حد ورزش می‌کنند.

اختلالات خوردن می‌تواند در هر کسی عوارض جدی ایجاد کند، اگر چه عواقب آن برای افرادی که مبتلا به دیابت هستند، می‌تواند بسیار شدید باشد. کلیه‌ها و شبکیه چشم‌ها (در چشم‌ها) در معرض خطر بالای آسیب دیدن در نتیجه اختلالات خوردن هستند، به ویژه اگر سطوح قند خون به دلیل پایین بودن دوز انسولین به طور مطمئن بالا باشد. نزدن انسلین یا استفاده کمتر از دوز معمول، حتی گاهی اوقات، مضر است.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”

انواع برنامه رژیم غذایی لاغری:رژیم سبزیجات،کم چربی،کم کربوهیدرات

انواع برنامه رژیم غذایی لاغری رژیم سبزیجات،کم چربی،کم کربوهیدرات

هزاران نوع رژیم غذایی وجود دارد. برخی از آنها برای کاهش وزن هستند، در حالی که برخی دیگر برای افزایش وزن، کاهش کلسترول، زندگی طولانی و سالم‌تر و بسیاری از دلایل دیگر، می‌باشند. یک رژیم غذایی، یک برنامه ثابت برای خوردن و آشامیدن است که نوع و مقدار غذا برای رسیدن به کاهش وزن مطلوب یا دنبال کردن یک سبک خاص زندگی است.

رژیم‌های غذایی زیادی وجود دارند که باعث کاهش وزن می‌شوند. برخی تمرکز خود را روی کاهش اشتها و برخی روی محدود کردن مصرف کالری، کربوهیدرات و چربی می‌گذارند. از آنجایی که همه آنها ادعا می‌کنند که بهترین رژیم غذایی هستند، ممکن است تصمیم‌گیری برای انتخاب اینکه کدام‌ یک سودمندتر و نتیجه بخش‌تر است، دشوار باشد. حقیقت این است که هیچ رژیمی برای همه افراد به یک میزان، مناسب نیست، و ممکن است رژیمی که برای شما موثر است برای یک شخص دیگری بی‌فایده باشد.

اطلاعات بسیار زیادی در اینترنت در مورد چگونگی وزن کم کردن سریع و خوش اندام شدن وجود دارد. اگر شما به دنبال دانستن بهترین نکات در مورد چگونگی کاهش وزن و حفظ آن هستید، این مقدار اطلاعات به ظاهر نامحدود می‌تواند گیج کننده باشد. از رژیم‌های غذایی که حاوی مواد غذایی خام هستند گرفته تا برنامه های غذایی محدود کننده گوشت و مواد غذایی بسته بندی شده، توصیه می‌شوند و به نظر می‌رسد که هر روز رژیم غذایی تازه‌ای ابداع می‌شود. مشکل این است که اگرچه رژیم‌های غذایی فشرده و رژیم‌های غذایی فاقد گوشت احتمالا در مدت زمان کوتاهی، موجب کاهش وزن می‌شوند، اما اکثر مردم نمی‌توانند آنها را حفظ کنند و در عرض چند هفته مجددا به وزن قبلی باز می‌گردند.

اگرچه تاکنون رژیم های غذایی بسیاری در دسترس افراد قرار گرفته اند، اما اینگونه رژیم ها فقط در یک بازه زمانی کوتاه مدت نتیجه بخش خواهند بود. یکی از دلایل عمده این مشکل،مناسب نبودن رژیم برای عموم افراد است. هر فردی باید با توجه به ویژگی های بدنی و تغذیه ای خود وزن کم کند. چنانچه می خواهید به وزن دلخواه خود برسید و وزن شما ثابت بماند، بهتر است با پزشک متخصص تغذیه مشورت نمایید. جهت رزرو نوبت با ما  تماس حاصل فرمایید.

انواع رژیم‌های غذایی معروف


در این بخش خلاصه‌ای از رژیم های غذایی معروف و نتیجه بخش آورده شده است:

رژیم پالئو

رژیم پالئو

رژیم پالئو معتقد است که انسان‌های مدرن بهتر است غذاهای مشابه با غذایی که اجداد شکارچی آنها می‌خوردند، را بخورند. همانطور که انسان قبل از توسعه و ایجاد کشاورزی به صورت ژنتیکی برای آن طراحی شده بود. در حالی که این نوع رژیم غذایی بحث برانگیز است که شامل همان مواد غذایی است که اجداد شما می‌خوردند، دارای چندین مزیت چشم‌گیر مرتبط با سلامت نیز می‌باشد.

نحوه عملکرد

 رژیم غذایی پالئو بر مصرف کلیه غذاها، پروتئین، سبزیجات، میوه‌ها، آجیل و دانه‌ها تأکید می‌کند، در حالی که از مصرف غذاهای فرآوری شده، قندها، لبنیات و غلات جلوگیری می‌شود. بعضی نسخه‌های انعطاف پذیرتر رژیم غذایی پالئو این اجازه را می‌دهند که لبنیاتی مانند مانند پنیر و کره و موادی مانند سیب زمینی استفاده شوند.

کاهش وزن

مطالعات متعددی نشان داده است که رژیم غذایی پالئو می‌تواند موجب کاهش وزن و کاهش میزان چربی دور کمر شود. در این مطالعات نشان داده شده است که افراد دارای این رژیم به طور خودکار از غذاهای دارای کربوهیدرات کمتری مصرف می‌کنند، و روزانه مصرف پروتئین بیشتر و ۹۰۰-۳۰۰ کالری کمتری دارند.

مزایای دیگر

به نظر می‌رسد که این رژیم غذایی در کاهش عوامل خطر آفرینی که موجب افزایش بیماری‌های قلبی می‌شوند، مانند کلسترول، قند خون، تری گلیسیرید خون و فشار خون موثر است.

عوارض

رژیم پالئو، غلات کامل، حبوبات و لبنیات را حذف می‌کند. بنابراین، چندین گروه از مواد غذایی سالم و مغذی مورد نیاز را حذف می‌کند.

رژیم گیاهی وگان

رژیم گیاهی وگان

رژیم وگان توسط یک گروه از گیاه‌خواران ایجاد شد که تصمیم داشتند لبنیات، تخم مرغ یا سایر محصولات حیوانی را مصرف نکنند. سبک زندگی وگان تلاش می‌کند تا استفاده از تمام اشکال و محصولات حیوانی را به دلایل اخلاقی، زیست محیطی یا از جنبه سلامت کنار بگذارد.

نحوه عملکرد

وگان سختگیرانه‌ترین شکل گیاه خواری است. زیرا علاوه بر عدم مصرف گوشت، مصرف لبنیات، تخم مرغ و سایر محصولات حیوانی مشتق شده، مانند ژلاتین، عسل، آلبومین، آب پنیر، پروتئین شیر و برخی از انواع ویتامین D3 را نیز قدغن می‌کند.

کاهش وزن

 به نظر می‌رسد رژیم وگان در کمک به اشخاص برای کاهش وزن، بدون اینکه کالری در نظر گرفته شود، مفید است. این ممکن است با محتوای کم چربی و فیبر زیاد آن توضیح داده شود، که باعث می‌شود تا احساس سیری برای مدت بیشتری پایدار باشد. یک مطالعه نشان داد که یک رژیم وگان در مقایسه با یک رژیم غذایی کنترل به شرکت کنندگان کمک کرد تا ۹٫۳ پوند (۴٫۲ کیلوگرم) وزن بیشتری در بیش از ۱۸ هفته کاهش دهند. گروهی دارای رژیم وگان، مجاز به غذا خوردن تا زمان کاملا سیر شدن بودند، اما گروه کنترل مجبور بودند کالری محدودی مصرف کنند.

مزایای دیگر

رژیم‌های غذایی گیاهی با کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی، دیابت نوع ۲  و مرگ زودرس ارتباط دارند.

عوارض

رژیم‌های وگان به طور کامل غذاهای حیوانی را حذف می‌کنند، بنابراین ممکن است در برخی مواد مغذی کمبود داشته باشد. که شامل ویتامین B12، ویتامین D، ید، آهن، کلسیم، روی و اسیدهای چرب امگا ۳ است.

رژیم‌های کم کربوهیدرات

رژیم‌های کم کربوهیدرات

رژیم‌های کم کربوهیدرات چندین دهه است که خصوصأ برای کاهش وزن بسیار محبوب شده اند. انواع مختلفی از رژیم‌های غذایی کم کربوهیدرات وجود دارد، اما همه آنها شامل مصرف محدود کربوهیدرات به میزان ۲۰ تا ۱۵۰ گرم کربوهیدرات خالص در روز است. هدف اصلی از رژیم غذایی کم کربوهیدرات این است که بدن را مجبور به استفاده از چربی‌های بیشتری برای سوخت و ساز، به جای استفاده از کربوهیدرات‌ها که به عنوان منبع اصلی انرژی شناخته می‌شوند، می‌کند.

نحوه عملکرد

رژیم‌های کم کربوهیدرات بر اساس مصرف مقدار نامحدود پروتئین و چربی، در عین حال مصرف به شدت محدود شده‌ی کربوهیدرات هستند. وقتی مصرف کربوهیدرات بسیار کم است، اسیدهای چرب به خون منتقل می‌شوند و به کبد انتقال می‌یابند، که بعضی از آنها به کتون تبدیل می‌شوند. بدن می‌تواند در صورت عدم وجود کربوهیدرات‌ها به عنوان منبع اولیه انرژی از اسیدهای چرب و کتون استفاده کند.

کاهش وزن

 مطالعات متعددی نشان می‌دهد که رژیم‌های غذایی کم کربوهیدرات برای کاهش وزن بسیار مفید است، به خصوص در افرادی که دارای اضافه وزن و چاقی هستند.

مزایای دیگر

رژیم‌های کم کربوهیدرات باعث کاهش اشتها و کاهش احساس گرسنگی می‌شود که منجر به کاهش خودکار مصرف کالری می‌شود. علاوه بر این، رژیم‌های کم کربوهیدرات ممکن است بسیاری از عوامل خطر آفرین بیماری‌زا، مانند تری گلیسیرید خون، سطح کلسترول، سطح قند خون، سطح انسولین و فشار خون را کاهش دهد.

عوارض

رژیم‌های کم کربوهیدرات برای همه افراد مناسب نیستند. برخی ممکن است از این رژیم احساس رضایت داشته باشند، در حالی که دیگران ممکن است احساس ناخوشایندی داشته باشند. برخی از افراد ممکن است افزایش LDL، یا کلسترول بد را تجربه کنند.

رژیم غذایی بدون چربی

رژیم غذایی بدون چربی

یک رژیم غذایی بدون چربی مصرف چربی را به کمتر از ۱۰ درصد از مصرف کالری که سابقأ مصرف می‌شد، می‌رساند. به طور کلی، رژیم غذایی کم چرب حدود ۳۰ درصد از کالری خود را از چربی فراهم می‌کند. بسیاری از مطالعات نشان داده‌اند که این رژیم غذایی برای کاهش وزن در بلند مدت موثر نیست. طرفداران رژیم غذایی بدون چربی ادعا می‌کنند که رژیم‌های کم چربی سنتی به اندازه کافی کم چرب نیستند و مصرف چربی‌ها باید کمتر از ۱۰ درصد کل کالری برای رسیدن به مزایای سلامتی و کاهش وزن باشد.

نحوه عملکرد

حدود ۱۰٪ یا کمتر از ۱۰ درصد از کالری یک رژیم غذایی بدون چربی، از چربی تامین می‌شود. این رژیم غذایی عمدتا گیاهی است و به میزان محدودی از محصولات حیوانی مصرف می‌شود. بنابراین، معمولا غنی از کربوهیدرات (۸۰٪) و کم پروتئین (۱۰٪) است.

کاهش وزن

این رژیم غذایی برای کاهش وزن در افراد چاق بسیار موفق بوده است. در یک مطالعه، افراد چاق به طور متوسط ​​۱۴۰ پوند (۶۳ کیلوگرم) در رژیم غذایی بدون چربی، وزن از دست دادند. در یک مطالعه ۸ هفته‌ای دیگر که حاوی رژیم غذایی حاوی ۷-۱۴٪ چربی بود، میانگین کاهش وزن ۸/۱۴ پوند (۶/۷ کیلوگرم) نشان داده شد.

مزایای دیگر

به طور شگفت انگیزی، این رژیم غذایی با کربوهیدرات بالا و چربی کم می‌تواند منجر به بهبود قابل ملاحظه در افراد دیابتی نوع ۲ شود. علاوه بر این، ممکن است پیشرفت مالتیپل اسکلروزیس، که یک بیماری خودایمنی است که بر مغز، نخاع و اعصاب در چشم تاثیر می‌گذارد، را کند کند.

عوارض

محدودیت مصرف چربی در طولانی مدت می‌تواند مشکلاتی را ایجاد کند، زیرا چربی نقش‌های بسیاری را در بدن ایفا می‌کند. این نقش‌ها شامل کمک به ساخت غشاهای سلولی و هورمون‌ها و کمک به بدن در جذب ویتامین‌های محلول در چربی است.

رژیم اتکینز

رژیم اتکینز

رژیم اتکینز شناخته شده‌ترین رژیم غذایی کم کربوهیدرات برای لاغری است. طرفداران آن معتقدند که شما می‌توانید وزن خود را با خوردن پروتئین و چربی به هر میزانی که دوست دارید، کاهش بدهید، به شرطی که از مصرف کربوهیدرات جلوگیری کنید. دلیل اصلی اینکه رژیم‌های کم کربوهیدرات برای کاهش وزن موثر هستند، این است که اشتهای شما را کاهش می‌دهند. این باعث می‌شود که بدون نیاز به برنامه ریزی کردن، کالری کمتری مصرف کنید.

نحوه عملکرد

رژیم اتکینز به چهار مرحله تقسیم می‌شود. این رژیم با یک مرحله القایی آغاز می‌شود که در طول آن شما طی دو هفته کمتر از ۲۰ گرم کربوهیدرات در روز مصرف می‌کنید. مراحل دیگر شامل برگرداندن کربوهیدرات‌های سالم به رژیم غذایی شما است، در حالی که به وزن ایده‌آل خود می‌رسید.

کاهش وزن

رژیم اتکینز به طور گسترده‌ای مورد مطالعه قرار گرفته و نشان داده است که منجر به کاهش وزنی سریع‌تر از رژیم‌های کم چربی می‌شود. مطالعات دیگر نشان داده‌اند که رژیم‌های کم کربوهیدرات برای کاهش وزن بسیار مفید هستند. آنها به خصوص در کاهش چربی شکم، که خطرناک‌ترین چربی هستند که در حفره شکمی جمع می‌شوند، موثر هستند.

مزایای دیگر

مطالعات متعددی نشان می‌دهند رژیم‌های کم کربوهیدرات مانند رژیم غذایی اتکینز ممکن است بسیاری از عوامل خطر آفرین بیماری‌زا، از جمله تری گلیسیرید خون، کلسترول، قند خون، انسولین و فشار خون را کاهش دهد. در مقایسه با سایر رژیم‌های غذایی کاهش وزن، رژیم‌های کم کربوهیدرات نیز بهبود بالایی را در قند خون، کلسترول HDL، تری گلیسیرید و دیگر علائم بهبود دهنده سلامتی، موجب می‌شود.

عوارض

رژیم اتکینز برای بسیاری از افراد مناسب است و در موارد نادری ممکن است مشکلاتی را ایجاد کند.

رژیم زون

رژیم زون یک رژیم کم گلیسمی است که در آن کربوهیدرات‌ها را تا ۳۵-۴۵ درصد کل کالری روزانه و پروتئین و چربی به ۳۰ درصد محدود می‌کند. این رژیم غذایی توصیه می‌کند که تنها از کربوهیدرات‌های با گلیسمی پایین استفاده کنید. بار گلیسمی یک غذا (GL) تخمینی است که نشان می‌دهد هر غذایی چقدر سطح گلوکز خون شما را پس از خوردن آن افزایش می‌دهد. این‌گونه می‌توان محاسبه کرد که چگونه کربوهیدرات‌های موجود در مواد غذایی مقدار قند خون شما را افزایش می‌دهند. رژیم زون در ابتدا برای کاهش التهاب ناشی از رژیم غذایی بود، که باعث کاهش وزن و کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های مزمن شد.

نحوه عملکرد

رژیم منطقه توصیه می‌کند که هر وعده غذایی با یک سوم پروتئین، دو سوم میوه‌ها و سبزیجات رنگارنگ و با اندکی چربی گیاهی، یعنی روغن‌های غیر اشباع مانند روغن زیتون، آووکادو یا بادام، متعادل شود. همچنین می‌گوید مصرف کربوهیدرات‌های دارای GL بالا مانند موز، برنج و سیب زمینی، محدود شود.

کاهش وزن

مطالعات انجام شده در مورد اثرات یک رژیم کم گلیسمی برای کاهش وزن، بسیار متناقض است. برخی مطالعات می‌گویند که این رژیم غذایی باعث کاهش وزن می‌شود و اشتها را کاهش می‌دهد، در حالی که برخی دیگر فقط کاهش وزن را در مقایسه با سایر رژیم‌های غذایی نشان می‌دهند.

مزایای دیگر

بزرگ‌ترین مزیت این رژیم غذایی کاهش ریسک فاکتورهای بیماری قلبی است. همچنین در یک مطالعه نشان داده شده است که رژیم زون ممکن است قند خون را کاهش دهد، چربی دور کمر را نیز کاسته و التهاب سیستماتیک را در افراد دارای اضافه وزن یا چاقی با دیابت نوع ۲ کاهش دهد.

عوارض

مسائل زیادی در مورد این رژیم غذایی وجود دارد. تنها چیزی که باید مورد انتقاد قرار گیرد این است که مصرف برخی از منابع کربوهیدرات سالم مانند موز و سیبزمینی را محدود می‌کند.

روزه داری متناوب

روزه داری متناوب یک الگوی غذائی است که دوره‌هایی بین روزه‌داری و خوردن دارد. به جای اینکه غذاهایی که می‌خورید، محدود شوند، این رژیم‌ها می‌گویند چه زمانی بهتر است که شما غذا بخورید. بنابراین، آن را می‌توان بیشتر یک الگوی غذایی دانست تا یک رژیم غذایی.

نحوه عملکرد

روزه داری متناوب معمولا برای از دست دادن وزن استفاده می‌شود، زیرا باعث محدودیت نسبتا آسان کالری می‌شود. این می‌تواند به طور کلی موجب شود که شما کالری کمتری مصرف کنید، به شرطی که با مصرف کالری بیش از حد، در طول دوره‌های خوردن، عوارضی ایجاد نکنید.

کاهش وزن

روزه‌گیری متناوب به طور کلی برای کاهش دادن وزن بسیار موفق است. نشان داده شده است که در طی یک دوره ۳ تا ۲۴ هفته‌ای، وزن در بین ۳ تا ۸ درصد کاهش می‌یابد، که بیشتر از سایر روش‌های مورد مطالعه برای کاهش وزن است. علاوه بر این باعث کاهش از دست دادن میزان عضلات نسبت به محدودیت کالری استاندارد می‌شود و ممکن است نرخ متابولیسم شما در کوتاه مدت به میزان ۳٫۶ تا ۱۴ درصد افزایش یابد.

مزایای دیگر

علاوه بر این، روزه داری متناوب با افزایش سطح هورمون رشد، بهبود حساسیت انسولین، بهبود ترمیم سلول و بهبود بیان ژن ارتباط دارد. مطالعات حیوانی نیز نشان می‌دهد که ممکن است به رشد سلول‌های جدید مغز کمک کند، طول عمر طولانی را حفظ کند و در برابر بیماری‌هایی نظیر آلزایمر و سرطان مقاومت ایجاد کند.

عوارض

اگرچه روزه‌ داری متناوب برای افراد سالم، مفید است، اما برای همه افراد مناسب نیست. برخی مطالعات نشان داده‌اند که این امر برای زنان به اندازه مردان مفید نیست. علاوه بر این، برخی از افراد باید از روزه گرفتن اجتناب کنند. این شامل کسانی است که به افت قند خون حساس هستند، زنان باردار ، زنان شیرده، نوجوانان، کودکان و افرادی که دچار سوء تغذیه، کمبود وزن یا کمبود مواد مغذی هستند.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”

رژیم غذایی بازیکن فوتبال(مسی) حاوی تعادل بین کربوهیدرات و پروتئین

رژیم غذایی بازیکن فوتبال

تامین نیازهای تغذیه‌ای عاملی ضروری برای موفقیت در فوتبال است. با توجه به نیازهای فیزیکی در ورزش که یک بازیکن فوتبال باید با استفاده از انرژی زیاد و در کوتاه مدت بازی کند، باید انواع کربوهیدرات‌ها و پروتئین‌ها را برای سوخت و ساز بدن خود مصرف کند. استفاده از رژیم غذایی سالم و کم چرب که حاوی تعادل بین کربوهیدرات‌ها و پروتئین‌ها است، به شما در دستیابی به تمام توان خود به عنوان یک بازیکن فوتبال کمک خواهد کرد و تیم‌تان را به موفقیت هدایت می‌کند.

غذا، انرژی برای عضلات، مغز و دیگر اعضای بدن فراهم می‌کند. فوتبال به تمرینات زیادی نیاز دارد بنابراین مهم است که انرژی مورد نیاز در طول بازی در دسترس باشد. انرژی موجود در هر زمانی به میزان قند خون ما بستگی دارد.اگر بیش از حد غذا بخورید، اضافه وزن پیدا می‌کنید. هرچقدر وزنتان بیشتر باشد، عضلات باید برای انجام کار خود فعالیت بیشتری انجام دهند که باعث کاهش استقامت و توانایی سرعت بخشیدن سریع می‌شود. اگر کم خوراک هستید، بدنتان ضعیف می‌شود و سلامت کلی شما می‌تواند کاهش یابد، زیرا مواد مغذی کافی دریافت نمی‌کنید.یک رژیم سالم سطح سلامت عمومی را بهبود می‌بخشد و می‌تواند به شما در تسریع آسیب‌های وارده کمک کند.در کنار برنامه تناسب اندام، رژیم غذایی می‌تواند به شما در بهبود استقامت و عملکرد ورزشی کمک کند. رژیم غذایی برای رشد و تکامل ضروری است.متخصصان تغذیه در کلینیک تغذیه، مناسب ترین برنامه ی غذایی را، برای داشتن جسمی سالمی و وزنی ایده آل برای شما فوتبالیست های عزیز در نظر دارند.برای کسب اطلاعات بیشتر،مشاوره و یا رزرو نوبت با شماره تلفن های ما تماس حاصل فرمایید.

رژیم غذایی برای فوتبالیست‌ها


مواد غذایی و خوراکی‌های سالم برای فوتبالیست‌ها عبارتند از:

مصرف کالری روزانه

مصرف کالری روزانه

اگرچه مصرف کالری به میزان ورزش و موقعیتی که در آن ورزش می‌کنید بستگی دارد، بطور کلی باید روزانه حدود ۵۰۰۰ کالری مصرف کنید. با این حال، برخی از بازیکنان ممکن است تا ۹۰۰۰ کالری در روز نیاز داشته باشند. شما نیاز به مصرف روزانه بیش از ۲٫۷ گرم کربوهیدرات به ازای هر پانصد گرم وزن بدنتان دارید. در طول جلسات سخت تمرین، بدنتان ممکن است روزانه بین ۳٫۶ و ۴٫۵ گرم کربوهیدرات به ازای هر پانصد گرم وزن بدنتان نیاز داشته باشد. همچنین باید پروتئین‌ها را به رژیم غذایی روزانه خود اضافه کنید. استفاده از ۰٫۶ تا ۰٫۸ گرم پروتئین در هر پانصد گرم وزن بدن در روز ضروری است. اگرچه ورزشکاران باید به میزان چربی مصرفی خود توجه داشته باشند، چربی‌های سالم برای حفظ عملکرد بدن ضروری هستند. مصرف روزانه ۰٫۴۵ گرم چربی در هر پانصد گرم وزن بدن مهم است.

کربوهیدرات‌ها

کربوهیدرات‌ها

در تغذیه برای فوتبالیست، مهم ترین منبع انرژی کربوهیدرات است. کربوهیدرات‌ها بدن شما را به سرعت به انرژی‌ای که برای انجام حرکات سریع و ناگهانی نیاز دارید، می‌رسانند. در واقع، ۵۵ تا ۶۰ درصد کل کالری مصرفی روزانه شما باید از کربوهیدرات‌ها باشد. منابع کربوهیدرات‌ها عبارتند از نان دانه‌ی گندم و سایر غلات، و پاستا، مشاوران تغذیه‌ی میوه توصیه به مصرف کربوهیدرات‌های کم چرب می‌کنند. پیشنهاد آن‌ها شامل مصرف نان بیگل بیش از دونات و پوره سیب‌زمینی به جای سیب‌زمینی سرخ شده است.

پروتئین‌ها

پروتئین‌ها

نیازهای تغذیه‌ای فوتبالیست به طور کلی بیشتر از میانگین افراد جامعه است. شما باید ۱۵ تا ۲۰ درصد مصرف کالری روزانه خود را از منابع غنی از پروتئین مانند گوشت کم چرب، مرغ، ماهی و شیر دریافت کنید. منبع دیگری از پروتئین، سویا است که می‌تواند نیازهای روزانه شما را تامین کند و باعث رشد و تقویت عضلات شود. رژیم غذایی فوتبالیست باید شامل انواع منابع پروتئینی در هر وعده غذایی، مانند پنیر کم چرب، شیر و ماست، ماهی، مرغ، بوقلمون و گوشت‌ کم چرب باشد.

چربی‌ها

به عنوان یک بازیکن فوتبال، رژیم غذایی شما باید تنها شامل مقادیر متوسط چربی باشد، زیرا باعث افزایش عمل دستگاه معدی روده‌ای می‌شود. توصیه می‌شود که ۳۰ درصد از کالری روزانه خود را از منابع سالم چربی مانند آجیل، دانه‌ها و روغن کلزا و زیتون مصرف کنید.

وعده‌های قبل از بازی

قبل از بازی، بهتر است از مصرف غذاهای چرب پرهیز کرده و کربوهیدرات و پروتئین مصرف کنید. نمونه‌هایی از وعده‌های قبل از بازی شامل بوقلمون با سالاد میوه و ماست، تخم مرغ، ژامبون و میوه یا ماکارونی با عصاره‌ی گوشت قرمز، سالاد و میوه می‌باشند. همه‌ی این‌ها انرژی لازم برای انجام بازی موفقیت‌آمیز را به شما می‌دهند.

مایعات

مایعات

هنگامی که عرق می‌کنید آب بدن‌تان از دست می‌رود که نیاز به جایگزینی برای جلوگیری از خستگی سریع و همچنین سرعت بخشیدن به روند بازیابی و بهبود است، بدین معنی که بعد از مصرف مایعات جایگزین احساس سرحالی و تندرستی بیشتر و سریع‌تری پیدا می‌کنید.این بررسی‌ها به بازیکنان فوتبال کمک خواهند کرد:

  • وزن – ۱ کیلوگرم وزن کم کردن در یک جلسه تمرین برابر با ۱ لیتر مایع از دست رفته است.
  • آزمایش ادرار -اگر ادرار شما تیره رنگ باشد، به این معنی است که شما نیاز به نوشیدن مایعات دارید. زیاد دستشویی رفتن، رنگ ادرار را روشن‌تر نشان می‌دهد که بدلیل این است که مایعات کافی مصرف کرده‌اید.
  • تشنگی – تشنگی یک شاخص غیر قابل اعتماد برای زمانی است که شما نیاز به نوشیدن داشته باشید. اگر تشنه هستید، در واقع قبلا مقداری از آب بدن‌تان از دست رفته است، بنابراین اگر بعد از پایان جلسه‌ی تمرین، نفس نفس می‌زنید، به این دلیل است که شما در برنامه‌تان به اندازه‌ی کافی مایعات مصرف نکرده‌اید.

۶ خوراکی‌ای که بازیکنان فوتبال باید از مصرف آن بپرهیزند


شش خوراکی که از حداکثر عملکرد در تمرین بازیکنان فوتبال و بازی‌های ورزشی جلوگیری می‌کند، به شرح زیر است:

خوراکی‌های شیرین

خوراکی‌های شیرین

قبل از انجام فعالیت ورزشی باید از مصرف غذاهای شیرین مانند کیک، کلوچه، پودینگ، بستنی، شیرینی، بیسکویت و غیره بپرهیزید زیرا باعث افت قند خون شده که ممکن است باعث خستگی شود.

کافئین

کافئین

اثر کافئین در افراد مختلف متفاوت است. برخی افراد ممکن است احساس کنند که انرژی بیشتری برای انجام فعالیت ورزشی دارند، در حالیکه برخی دیگر ممکن است پس از مصرف نوشیدنی حاوی کافئین، عصبی شوند و نتوانند تمرکز کنند. علاوه بر این، مصرف نوشیدنی‌هایی مانند نوشیدنی‌های انرژی‌زا و قهوه می‌تواند باعث کم شدن آب بدن شود. عوارض جانبی مانند تهوع و سردرد نیز به دلیل مصرف نوشیدنی‌های حاوی کافئین است. آب بهترین نوشیدنی برای ورزشکاران است!

غذاهای سرخ شده

غذاهای سرخ شده

از آنجاییکه غذای سرخ شده به روغن آغشته شده است، مدت زمان زیادی طول می‌کشد تا چربی‌های موجود در آن هضم شود. با خوردن غذای سرخ شده احساس خواب آلودگی خواهید کرد و قادر به تمرکز روی فعالیت ورزشی نخواهید بود، زیرا غذای سرخ شده باعث سنگین شدن معده می‌گردد. از این رو، قبل از انجام فعالیت ورزشی باید از مصرف مواد غذایی سرخ شده بپرهیزید.

غذاهای چرب

غذاهای چرب

از مصرف غذاهای چرب مانند گوشت قرمز، گوشت خوک، گوشت دنده، سوسیس، همبرگر و مغز بپرهیزید. همچنین مواد غذایی مانند سس مایونز، سس و سالاد خامه‌ای نباید مصرف کرد، زیرا حاوی چربی هستند. قبل از انجام ورزش، شیر پر چرب و دارای خامه‌ی فراوان ننوشید.

نوشیدنی‌های گازدار

نوشیدنی‌های گازدار

زمانیکه قبل یا بعد از هر فعالیت ورزشی نوشیدنی‌های گازدار بسیار مصرف شود، این نوشیدنی‌ها صرف‌نظر از شیرین بودنشان، می‌توانند باعث مشکلات معده برای  فوتبالیست حرفه‌ای شوند. بنابراین، باید مصرف آن‌ها برای افراد ورزشی سختگیرانه منع شود.

مواد غذایی فرآوری شده

مواد غذایی فراوری شده

از مصرف غذاهای کنسرو شده مانند انواع سوپ‌ها، اسپاگتی و راویولی(نوعی غذای ایتالیایی از گوشت و نشاسته) بدلیل بالا بودن میزان سدیم، بپرهیزید. خوراکی‌های بسته بندی شده اغلب دارای کالری بالایی هستند و غذاهای نیمه آماده یا همان غذای منجمد، پای ظرفی( نوعی کیک) و ماهی انگشتی منجمد( یا چوب ماهی منجمد) ممکن است حاوی مقدار زیادی سدیم و چربی باشد. از مصرف غلات صبحانه و گوشت فرآوری شده نیز باید در تغذیه فوتبالیست‌های نوجوان پرهیز شود.

 

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”

تغذیه ورزشی اصولی در بدنسازی و پرورش اندام برای ورزشکاران حرفه‌ای

تغذیه ورزشی اصولی در بدنسازی

بدن انسان، همانند هر خودرویی، برای به نمایش گذاشتن بهترین عملکرد خود به باکیفیت‌ترین نوع سوخت نیاز دارد. برای ورزشکاران که بهترین بدن تنظیم شده و خارق‌العاده روی کره زمین را دارند، این نیاز به حد بحرانی خود می‌رسد. بدون تغذیه مناسب، یک فصل کامل از تمرین سخت و تلاش شبانه‌روزی هیچ می‌شود، باخت یا برد مسابقه به نحوه سوخت‌رسانی به ماشین بدن بستگی دارد. هر ورزشکاری قطعاً متوجه شده که یک رژیم مناسب و کامل می‌تواند تفاوت بین کسب نتیجه یا هدر رفتن یک فصل، شکست یا پیروزی را رقم بزند.

آنچه شما پیش، حین و پس از تمرین می‌خورید، می‌تواند بر نحوه عملکردتان تأثیر بگذارد. رژیم غذایی مناسب از برنامه تمرینی شما حمایت کرده و به شما در ریکاوری سریع‌تر کمک می‌کند، همچنین احتمال مصدومیت شما را کاهش می‌دهد.

تغذیه مناسب برای منِ ورزشکار چیست؟

بعنوان یک ورزشکار، کلید تداوم تمرینات سلامت جسمانی است. قهرمان شدن نیاز به زمان، تمرین سخت و صبر و استقامت دارد، ولی این تمام ماجرا نیست. همانند یک اتومبیل، بدن نیز بدون سوخت مناسب نمی‌تواند حرکت کند. باید به دقت مراقب میزان دریافتی کالری، ویتامین و سایر مواد غذایی که به شما انرژی می‌دهند باشید، تا به مقدار کافی مصرف کنید.

اکثر مردم به ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ کالری در روز نیاز دارند. برای ورزشکاران این عدد می‌تواند ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ کالری نیز افزایش یابد. با متخصص تغذیه خود در مورد نیازهای غذایی‌تان صحبت کنید. متخصص تغذیه می‌تواند برای شما یک شمارش واحد کالری روزانه سالم تهیه کند. با گذشت زمان، نحوه برقراری تعادل میان مصرف و سوزاندن بدن خود را یاد خواهید گرفت تا از کاهش یا افزایش وزن‌های بیش از حد پرهیز کنید.

چنانچه شما به طور مرتب ورزش می کنید و یا ورزشکار حرفه ای هستید لازم است درمورد تغذیه و رژیم غذایی مناسب (متناسب با قد، وزن و سنتان) با متخصص تغذیه مشورت نمایید. جهت کسب اطلاعات بیشتر و یا رزرو نوبت با شماره‌های ما تماس حاصل فرمایید.

مواد غذایی مناسب برای ورزشکاران


مواد غذایی مناسب برای ورزشکاران

کالری به انواع مختلفی کسب می‌شود. اصلی‌ترین انواع آن، کربوهیدرات‌ها، چربی‌ها و پروتئین‌ها هستند.

کربوهیدرات‌ها

کربوهیدرات‌‌ها بزرگترین منبع کالری بدن هستند. بدن راحت‌تر می‌تواند کربوهیدرات‌های ساده را بشکند. این نوع از کربوهیدرات، باعث افزایش سریع انرژی می‌شود. مدت بیشتری طول می‌کشد تا بدن بتواند کربوهیدرات‌های پیچیده را بشکند. این نوع از کربوهیدرات، بیشتر برای تأمین انرژی در طولانی مدت مناسب هستندو کربوهیدرات پیچیده بیشتر در محصولات غلات کامل یافت می‌شود. مثال‌های این نوع کربو عبارتند از: نان غلات، سیب‌زمینی، برنج قهوه‌ای، جو دو سر و لوبیای قرمز. پزشکان توصیه می‌کنند که ۵۵ تا ۶۰ درصد از کالری روزانه باید از کربوهیدرات‌ها دریافت شود.

چربی

چربی یکی از منابع مهم کسب کالری است. در مقادیر کم، چربی منبع سوخت و ساز اصلی است. همچنین عملکردهای دیگری همچون تأمین پوست و موی سالم و خوب نیز دارد. در رژیم غذایی خود کربو را با چربی جایگزین نکنید. این کار باعث کُندی شما می‌شود، زیرا بدن برای تبدیل چربی به انرژی باید سخت‌تر کار کند. نباید بیش  از ۳۰ درصد از کالری روزانه به چربی اختصاص یابد. در صورت امکان، از چربی‌های غیراشباع همچون روغن زیتون و آجیل استفاده کنید. این نوع از روغن‌ها بهتر از روغن‌های چرب و اشباع هستند. چربی اضافی یا چربی ناسالم می‌تواند باعث بروز مشکلات سلامتی شود. چربی می‌تواند کلسترول بد خون (LDL) را در خون و همچنین احتمال ابتلا به بیماری قلبی و دیابت نوع ب را افزایش می‌دهد.

پروتئین

پروتئین نیز باید تشکیل دهنده مابقی ۱۰ الی ۱۵ درصد کالری روزانه هر شخص باشد. پروتئین در مواد غذایی همچون گوشت، تخم‌مرغ، شیر، لوبیا و آجیل یافت می‌شود. بعضی از ورزشکاران احساس می‌کنند باید مقادیر زیادی از پروتئین را مصرف کنند. در حالیکه مصرف پروتئین به عضله‌سازی کمک نمی‌کند، مصرف دوز بالای پروتئین به گنده شدن بدن کمکی نمی‌کند. با گذشت زمان، پروتئین اضافی می‌تواند برای سلامتی مضر باشد. فرآیند هضم پروتئین می‌تواند به کلیه و کبد فشار بیاورد.

آب

آب مهم‌ترین خوراکی یک ورزشکار است. میزان از دست دادن آب در تمرین یا مسابقه برای هر کس متفاوت است. مقدار از دست دادن عرق را می‌توان با کشیدن وزن خود پیش و پس از تمرین، محاسبه نمود.

برای پرهیز از کم‌آبی، ورزشکار باید به ازای هر کیلوگرم حجم بدن خود ۵ تا ۷ میلی‌لیتر آب را تقریباً ۴ ساعت پیش از مسابقه مصرف کند. در حین مسابقه نیز، ورزشکتر باید به قدر کافی آب سرد یا آب نمک بنوشد تا با از دست دادن عرق برابری کند. مایعات خنک سریعتر جذب شده و همچنین دمای بدن را پایین می‌آورند.

پس از مسابقه باید ۱۶ الی ۲۴ اونس آب به ازای هر پوند وزن از دست رفته مصرف شود. با محاسبه منظم تغییرات پیش و پس  از تمرین، نرخ تعریق را می‌توان تخمین زد، که باعث می‌شود در طول تمرین به اندازه کافی آبرسانی انجام شود. هیچ کس نباید در طول تمرین وزن اضافه کند، افزایش وزن حین تمرین احتمالاً نشانه‌ای از مصرف زیاد است که می‌تواند منجر به عدم تعادل در الکترولیت‌های بدن و شاید هیپوناترمی (کم سُدیُمی) شود.

 ورزشکاران باید ویتامین‌ها و مواد معدنی یکسانی با مردم عادی مصرف کنند. هیچ دستورالعملی برای مواد غذایی یا مکمل‌های دیگر وجود ندارد. برای سالم ماندن یک رژیم غذایی سرشار از مواد مغذی و متعادل را حفظ کنید. این رژیم باید شامل غذاهایی با کلسیم کامل، آهن پتاسیم و فیبر باشد. همچنین به ویتامین‌های اصلی نیز همچون ویتامین A، C و E نیاز خواهید داشت. سعی کنید زیاد به سراغ غذاهای فست‌فود نروید، زیرا این نوع غذاها، منبع خالی کالری هستند. در عوض سعی کنید تا گوشت‌های لاغر، غلات کامل و مخلوطی از میوه‌ها و سبزیجات را مصرف کنید.

بهترین زمان مصرف مواد غذایی برای ورزشکاران


بهترین زمان مصرف مواد غذایی

دانستن زمان مناسب برای تغذیه برای ورزشکار به اندازه دانستن چه چیزی خوردن اهمیت دارد. سعی کنید وعده غذایی پیش از ورزش را ۲ الی ۴ ساعت قبل از رویداد بخورید. یک وعده غذایی مناسب برای پیش از ورزش متشکل از کربو پیچیده بالا و قند و پروتئین پایین است. از غذاهای چرب و شیرین بپرهیزید. هضم این غذاها سخت‌تر است و باعث ناراحتی معده شما خواهد شد. شاید بهتر باشد یک ساعت قبل از رویداد ورزشی چیزی نخورید. به این خاطر که سیستم گوارشی، انرژی زیادی را می‌سوزاند.

بهترین مواد غذایی برای ورزشکاران قبل از شروع ورزش


آنچه پیش از ورزش می‌خورید بر میزان انرژی دریافتی و نحوه عملکرد شما تأثیر خواهد گذاشت. سه الی چهار  ساعت پیش  از تمرین، غذایی بخورید که متشکل از این موارد باشد:

  • کربوهیدرات زیاد – این ماده گلوکز و گليکوژن را در خون افزایش می‌دهد.
  • پروتئین متوسط – این ماده به ریکاوری بعد از تمرین کمک می‌کند.
  • چربی و فیبر کم – هضم این مواد زمان زیادی لازم دارد و معده شما را ناراحت خواهد کرد.

در ادامه چند ایده برای غذاهای سبک و وعده‌های غذایی پیش از تمرین آورده شده است.

وعده‌های غذایی پیش از تمرین

  • ساندویچ مرغ
  • پاستا با گوجه
  • لوبیای پخته با نان تست

غذاهای سبک پیش از تمرین

  • میوه (مانند موز)
  • غلات صبحانه
  • مقداری ماست و میوه

غذاهای مناسب برای حین تمرین


اگر در حین تمرین غذا بخورید، به عضلات درگیر شما در تأمین گلوکز کمک خواهد کرد. همچنین مانع از خستگی زیاد و سریع شده، استقامت و عملکرد شما را افزایش می‌دهد. میزان مورد نیاز خوراکی (البته اگر حین تمرین غذایی بخورید) به میزان فعالیت جسمانی شما بستگی دارد.

اگر بیش از یک ساعت بطور مداوم در حال تمرین هستید، سعی کنید در هر ساعت ۳۰ تا ۶۰ گرم کربوهیدرات مصرف کنید. می‌توانید این میزان کربوهیدرات را از غذاهای سرشار از این ماده که آسان هضم نیز هستند تأمین کنید – مانند غلات صبحانه. از این مواد خوراکی به میزان بسیار کم در خلال تمرینات بخورید، بجای آن که تمام آن را در یک زمان میل کنید.

در ادامه چند ایده برای غذای سبک حین تمرین آورده شده است.

غذا

اندازه پُرس که ۵۰ گرم کربوهیدرات فراهم می‌کند

موز

۲ عدد (سایز متوسط)

برگ زردآلو

۱۵

غلات صبحانه

سه شکلات ۲۵ گرمی – با این حال برچسب آن خوانده شود

غذاهای مناسب برای بعد از تمرین


غذاهای مناسب برای بعد از تمرین

باید به محض اتمام تمرین چیزی بخورید تا ذخایر گلیکوژن بدن مجدداً پر شود. میزان و زمان خوردن هر شخص به مدت زمان و سختی تمرین و همچنین برنامه تمرینی بعدی بستگی دارد.

بطور کلی، سعی کنید در نیم ساعت اول پس از اتمام تمرین چیزی میل کنید. به ازای هر کیلوگرم وزن خود ، ۱٫۵ گرم کربوهیدرات مصرف کنید. برای مثال اگر ۶۰ کیلوگرم وزن دارید، باید ۹۰ گرم کربو مصرف کنید. اگر اشتهایی به خوراکی ندارید، سعی کنید از نوشیدنی‌های سرشار از کربوهیدرات استفاده کنید. همچنین برای وعده غذایی بعدی خود به فکر غذاهای پر نشاسته‌ای همچون نان، ماکارونی، برنج یا سیب‌زمینی باشید. همچنین پروتئین را نیز در وعده خود بگنجانید چون باعث ساخت و ترمیم بافت عضلات می‌شود.

در ادامه چند ایده برای غذای سبک پس از تمرین آورده شده است.

غذاهای سبک پس از تمرین

  • موز
  • نان مالت
  • یک مشت میوه خشک
  • مخلوط میوه و ماست
  • شیرشکلات کم چرب

محدودیت‌ها و پرهیزهای غذایی و مواد خوراکی برای ورزشکاران


در ادامه لیستی از محدودیت‌ها و پرهیزهای غذایی و مواد خوراکی برای ورزشکاران آورده شده تا آنها بتوانند به اهداف تمرینی خود رسیده و عملکرد خود را بهبود بخشند.

آب ویتامینه

تنها مزیت رقابتی این آب‌های ویتامینه در برابر سایر رقبای تجاری خود، ویتامین و الکترولیت‌های اضافی در هر بطری است. هرچند آنچه که پشت نام پروتئین در این بطری‌ها مخفی شده، دوز بسیار زیاد قند است. در اکثر محصولات موجود در بازار ۳۳ گرم (یعنی بیش از ۶ قاشق چای خوری) قند وجود دارد. همچنین این نوشیدنی‌های به اصطلاح ورزشی، یک انبار بزرگی از کالری هستند – هر بطری به طور متوسط حاوی ۲٫۵ پرس است، که به راحتی در هر بطری تا ۱۰۰ کالری انرژی وجود دارد، تنها اندکی پایین‌تر از نوشابه‌های معمولی. همچنین برای ویتامین‌ها نیز، آب ویتامینه تنها حاوی گروه ویتامین B و ویتامین C هستند که تمام این ویتامین‌ها محلول در آب هستند، به این معنا که بدن نمی‌تواند این مواد را جذب کند. وقتی آنچه که مورد نیاز بدن است را مصرف کردید، دیگر به مواد غذایی دیگری نیاز ندارید، زیرا هیچ مزیت خاصی ندارد.

پرهیز از نوشابه

نوشابه نه ویتامینی دارد و نه مواد معدنی خاصی تا عملکرد شما را افزایش دهد. اگر ورزشکار و بدنبال افزایش وزن هستید، نوشابه تنها کالری‌های غیرضروری را به رژیم غذایی شما می‌افزاید. همچنین مصرف بیش از اندازه نوشابه اشتهای شما را به نوشیدن آب از بین می‌برد، یعنی نوشیدن مایعی که بهترین نوشیدنی برای ورزشکار است. هم نوشابه معمولی و هم نوشابه رژیمی فاقد الکترولیت هستند، الکترولیت‌ها آن مواد معدنی هستند که شما باید پس از یک تمرین سخت باید جایگزین کنید.

شکلات‌های پروتئینی و انرژی‌زا


برخی از عوارض جانبی شکلات‌های پروتئینی عبارتند از:

  • برخی از این شکلات‌های پروتئینی حاوی قند، مواد نگهدارنده، طعم‌دهنده‌های مصنوعی و روغن‌های گیاهی هیدروژنه به مقادیر بسیار زیاد هستند، که کیفیت غذایی آنها را از بین می‌برد.
  • بعضی از این شکلات‌ها فاقد مواد معدنی و ویتامین‌ها هستند و به همین خاطر جایگزین مناسبی برای وعده غذایی نمی‌باشند.
  • مصرف بیش از حد این شکلات‌ها منجر به ابتلا به اسهال، کم‌آبی و تهوع می‌شود.

همیشه سعی کنید مواد غذایی مورد نیاز خود را از غذاهای طبیعی دریافت کنید، یک رژیم غذایی متعادل تمام موادی که بدن انسان نیاز دارد را تأمین می‌کند. تنها زمانی به مکمل‌ها و داروهای تقویتی نیاز است که شخص نتواند احتیاجات تغذیه‌ای خود را از یک رژیم غذایی طبیعی دریافت کند.

نقش تغذیه در ورزش بدنسازی و پرورش اندام


تغذیه و مکمل های غذایی بخش مهمی از ورزش بدنسازی محسوب می شوند، آنچه که نتیجه تمرینات ورزشی را رقم می زند تغذیه و مکمل های غذایی است. ممکن است یک برنامه تمرینی مشترکی موجب کاهش وزن  یک نفر شود در حالیکه فرد دیگر افزایش وزن را تجربه کند و دقیقا تفاوت نتیجه بدست آمده حاصل نوع تغذیه آن هاست.

برنامه رژیم غذایی با میزان کربوهیدرات متعادل برای بیماران دیابت نوع دو ۲

برنامه رژیم غذایی با میزان کربوهیدرات

انتخاب غذاهای مناسب می‌تواند به پایین آوردن قند خون یا ثابت نگه داشتن آن کمک کند. با آگاهی از غذاهای مناسب برای دیابتی‌ها، رژیم غذایی خود را تنظیم کنید.

پیروی از رژیم غذایی دیابت نوع ۲ به معنای کنار گذاشتن همه‌ی خوراکی‌هایی که دوست دارید نیست – شما هنوز هم می‌توانید از خوردن گستره‌ی وسیعی از غذاها، که در بعضی موارد حتی به غلبه بر دیابت نوع ۲ کمک می‌کنند، لذت ببرید. درواقع، داشتن یک رژیم غذایی برای دیابتی‌ها یک عمل متعادل‌سازی است: این رژیم شامل مجموعه‌ای از کربوهیدرات‌های سالم، چربی‌ها و پروتئین‌ها است. هدف از رژیم درنهایت انتخاب ترکیب درستی از غذاهایی است که به حفظ سطح قند خون در محدوده‌ی نرمال کمک می‌کنند و از نوسانات زیاد قند خون که باعث بروز علائم دیابت از تکرر ادرار و تشنگی زیاد حاصل از قند خون بالا تا احساس خستگی، گیجی، سردرد، و تغییرات خلقی ناشی از قند خون پایین می‌شود، جلوگیری می‌کنند.

چاقی و دیابت!

تقریبا ۹۰ درصد از افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ اضافه‌وزن دارند یا چاق هستند. ثابت شده که وزن زیاد خطر ابتلا به دیابت را بالا می‌برد. زیرا چربی در توانایی شما برای استفاده از انسولین مداخله می‌کند – انسولین قند (گلوکز) را از خون به سلول‌هایی که برای انرژی نیاز به قند دارند می‌برد.

برای رسیدن قند خون به سطح نرمال، باید مراقب وزن خود و رژیم غذاییتان باشید. همینطور غذاهای مختلفی بخورید اما روی وعده‌های غذایی با کربوهیدرات بالا کنترل داشته باشید. به همین دلیل بعضی افراد مبتلا به دیابت در وعده‌های اصلی غذایی و میان‌وعده‌ها میزان کربوهیدرات غذا را می‌شمارند.

چنانچه شما به دیابت نوع ۲ مبتلا هستید بهتر است زیر نظر متخصص تغذیه رژیم غذایی مناسب خود را دریافت نمایید. جهت کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت باشماره های ما تماس حاصل فرمایید.

مبانی رژیم غذایی دیابت نوع ۲: چه چیزهایی باید بخورید؟


مبانی رژیم غذایی دیابت نوع 2

برای پیروی از یک رژیم غذایی سالم برای دیابت نوع ۲، ابتدا باید تاثیر غذاهای مختلف روی قند خون را بدانید. کربوهیدرات‌ها، که در غلات، نان، پاستا، شیر، شیرینی‌جات، میوه و سبزیجات نشاسته‌دار، به مقدار زیاد یافت می‌شوند سریع‌تر از دیگر مواد غذایی در خون به گلوکز تجزیه می‌شوند. پروتئین و چربی‌ها مستقیما روی قند خون تاثیر نمی‌گذارند، اما هردو باید در حد تعادل مصرف شوند تا کالری پایین نگه داشته شود و وزن در محدوده‌ی سلامت بدن بماند.

اگر دیابت داشته باشید چه مقدار کربوهیدرات می‌توانید بخورید؟


کالری مصرفی پیشنهادی – مقدار کالری موردنیاز برای حفظ وزن به سن، جنسیت، قد، وزن و سطح فعالیت شما بستگی دارد. بطورکلی:

  • مردان، زنان فعال – ۱۵ cal/lb
  • اکثر زنان، مردان بدون تحرک، و بزرگسالان بالای ۵۵ سال – ۱۳ cal/lb
  • زنان بدون تحرک، بزرگسالان چاق – ۱۰ cal/lb
  • زنان باردار و شیرده – ۱۵ تا ۱۷ cal/lb

بهترین و بدترین مواد غذایی انتخابی افراد مبتلا به دیابت نوع ۲


همانطور که شما بهترین غذاها را برای دیابت نوع ۲ انتخاب می‌کنید، در اینجا هم چند راهنمایی مفید آورده شده که بخاطر بسپارید: نیمی از بشقاب خود را با سبزیجات بدون نشاسته پر کنید. وعده غذایی خود را با دیگر انتخاب‌های سالم کامل کنید – همه‌ی غلات، آجیل‌ها و مغزها، پروتئین کم‌چربی، لبنیات بدون چربی یا کم‌چرب، و مقادیر کمی از میوه‌های تازه و چربی‌های سالم.

مصرف شکر و کربوهیدرات‌های فرآوری‌شده باید محدود شود. که شامل نوشیدنی، آبنبات، و دیگر خوراکی‌های فرآوری‌شده و بسته‌بندی‌شده، مثل چیپس سیب‌زمینی و مانند آن می‌شوند. درحالیکه شیرین‌کننده‌های مصنوعی مثل آن‌هایی که در نوشیدنی‌های رژیمی استفاده می‌کنند لزوما قند خون را مثل قند معمولی بالا نمی‌برند، هنوز هم می‌توانند روی قند خونتان اثر بگذارند و حتی واکنش انسولین بدن را برانگزیند، گرچه تحقیقات بیشتری برای تایید این مطلب لازم است.

درحال‌حاضر، هر آنچه نیاز دارید راجع به انتخاب غذاهای مناسب برای دیابت از هر گروه مواد غذایی بدانید، اینجا آورده شده است.

چه غذاهایی با پروتئین زیاد برای دیابت نوع ۲ مناسبند؟


غذاهایی با پروتئین زیاد

پروتئین‌های با چربی اشباع کم برای افراد مبتلا به دیابت توصیه می‌شوند. اگر شما گیاه‌خوار هستید، مصرف پروتئین کافی و در حد اعتدال احتمالا برایتان چالش‌برانگیز است، اما می‌توانید به حبوبات و آجیل‌ها برای تامین کمبود پروتئین اعتماد کنید. البته از مقدار پروتئین مصرفی اطمینان حاصل کنید مثلا در مصرف آجیل‌ها در میان وعده‌ها، زیرا چربی و کالری آن‌ها بالاست.

علاوه بر مصرف فیبر کافی، اضافه کردن غذاهای غنی از پروتئین به رژیم غذایی می‌تواند به سیر شدن و کاهش وزن شما و در نتیجه کاهش مقاومت انسولین ، علامت دیابت، کمک کند.

بهترین گزینه‌ها:

  • ماهی چرب، مثل سالمون وحشی
  • کنسرو ماهی تن
  • جوجه بدون پوست
  • حبوبات
  • آجیل‌های خام و بدون نمک، مثل بادام و گردو (در حد اعتدال)
  • تخم‌مرغ

بهترین دانه‌ها برای دیابت نوع ۲ کدامند؟


بهترین دانه‌ها

برخلاف عقیده‌ی عموم، همه‌ی کربوهیدرات‌ها در کنترل دیابت منع استفاده ندارند. درواقع، در رژیم غذایی افراد دیابتی همه‌ی دانه‌های(حبوبات و غلات) غنی از ویتامین توصیه شده‌اند. این مواد غذایی حاوی فیبر هستند، که برای هضم درست مفید است. فیبر همچنین می‌تواند احساس سیری را مدت بیشتری حفظ کند، و مانع مصرف خوراکی‌های ناسالم در میان‌وعده‌ها شود، همچنین روند بالا رفتن قند خون را کاهش می‌دهد. بعلاوه، همه‌ی دانه‌ها حاوی ویتامین‌ها، مواد معدنی و مواد شیمیایی گیاهی مفید برای هر شخص، چه مبتلا به دیابت باشد چه نباشد، می‌باشند.

بهترین انتخاب‌ها:

  • برنج قهوه‌ای
  • نان‌های غنی‌شده، مثل نان ۱۰۰ درصد گندم کامل
  • حبوبات
  • پاستای تهیه شده از گندم کامل

بدترین انتخاب‌ها:

  • نان سفید
  • کیک‌ها
  • صبحانه‌ی غلات حاوی قند
  • برنج سفید
  • پاستای سفید

افراد مبتلا به دیابت کدام یک از فرآورده‌های لبنی را می‌توانند بخورند؟


فرآورده‌های لبنی

در رژیم غذایی افراد دیابتی بعد از انتخاب بهترین مواد غذایی و مصرف آن‌ها در حد اعتدال، لبنیات بهترین گزینه برای آن‌هاست. فقط مقدار چربی را در نظر داشته باشید، زیرا اضافه وزن و چاقی می‌تواند میزان حساسیت انسولین را کاهش دهد، و آمادگی ابتلا به دیابت را در کسانی که دیابت ندارند، و عوارض آن را در کسانی که دیابت نوع ۲ دارند، افزایش دهد. تا حد امکان، لبنیات بدون چربی مصرف کنید تا کالری را پایین نگه دارید و مصرف چربی‌های اشباع را کنار بگذارید.

بهترین گزینه‌ها:

  • شیر بدون چربی
  • پنیر بدون چربی کم‌نمک محلی
  • پنیر کم‌چرب (در حد اعتدال)

چه سبزیجاتی برای افراد دیابتی خوب هستند؟


سبزیجات

سبزیجات از مواد غذایی مهم در یک رژیم غذایی سالم هستند، و رژیم غذایی دیابتی هم مستثنا نیست.

بصورت بسته‌بندی، سبزیجات فریز شده‌ی بدون چاشنی همان ارزش غذایی سبزیجات تازه را دارند، و حتی سبزیجات کنسرو شده‌ی کم‌نمک هم در موارد ضروری انتخاب خوبی هستند. فقط مراقب مصرف نمک باشید تا از فشار خون بالا جلوگیری شود، و قبل از خوردن کنسرو سبزیجات آب نمک موجود در کنسرو را خالی کرده و سبزیجات را با آب بشویید.

بهترین گزینه‌های سبزیجات غیر نشاسته‌ای:

  • سبزیجات، مثل اسفناچ، کلم‌پیچ، و برگ چغندر سوییسی
  • کلم‌ها، مثل بروکلی و گل‌کلم
  • خیارها
  • مارچوبه
  • کلم بروکسل
  • پیازها
  • فلفل‌ها

چه میوه‌هایی برای افراد دیابتی خوب هستند و از چه میوه‌هایی باید پرهیز کرد؟


میوه اغلب بخاطر مواد قندی که دارد برای دیابتی‌ها توصیه نشده، اما این گروه مواد غذایی درواقع در رژیم غذایی افراد دیابتی می‌تواند خیلی هم خوب باشد اگر هوشمندانه و به اندازه مصرف شود. بخصوص، میوه می‌تواند جایگزین مواد شیرین ناسالمی مثل انواع شیرینی‌جات، کیک‌ها، و کلوچه‌ها باشد و در عین حال حاوی آنتی اکسیدان‌های ضد انواع بیماری، ویتامین‌ها، مواد معدنی و فیبر مفید برای بدن است.

همچنین، میوه‌ی خشک جایگزین خوبی برای برطرف کردن نیازهای بدن نیست. زیرا آب میوه از بین رفته و مقدار خیلی کمی خورده می‌شود و معمولا نسبت به کل میوه احساس سیری نمی‌دهد.

اگر شک دارید، متخصص تغذیه می‌تواند به شما کمک کند میزان مصرف یک میوه‌ی خاص را مشخص کنید بگونه‌ای که قند خونتان بالا نرود. برای اضافه کردن میوه‌های مناسب در رژیم غذایی افراد دیابتی تیم بهداشت سلامتی می‌تواند به شما کمک کند.

بهترین گزینه‌ها:

  • توت‌ها، مثل بلوبری، توت‌فرنگی، و تمشک
  • سیب با پوست
  • هلو با پوست
  • گیلاس‌ها
  • زردآلو با پوست
  • گلابی با پوست
  • پرتقال‌ها
  • کیوی
  • موز
  • انگورها
  • هندوانه

بدترین گزینه‌ها:

  • میوه خشک
  • آبمیوه‌های بسته‌بندی شده
  • آبمیوه‌ی تازه که بخشی از نوشیدنی‌های پاکسازی بدن باشد
  • کمپوت

کدام منابع چربی برای دیابت خوب و کدام بد هستند؟


چربی دشمن بدن نیست! درواقع، مقدار کافی از نوع مناسب آن می‌تواند به شما کمک کند تمایلات غذایی ناسالمتان را تحت کنترل داشته باشید، وزن کم کنید و درنهایت سطح قند خونتان را کنترل کنید. نکته‌ی مهم توانایی تشخیص چربی خوب از چربی بد است.

چربی‌های تک اشباع نشده در آووکادو، بادام و پی‌کان یافت می‌شوند و چربی‌های چند اشباع نشده در گردو و روغن آفتابگردان هستند که می‌توانند در پایین آوردن کلسترول ال‌دی‌ال (بد) کمک کنند، انتخاب‌های مناسبی در رژیم غذایی دیابت نوع ۲ هستند.

بهترین انتخاب‌ها:

  • آووکادو
  • آجیل‌ها، مثل بادام، پی‌کان، گردو و پسته
  • کره‌ بادام‌زمینی
  • زیتون
  • سویای خام
  • روغن‌های گیاهی، مثل روغن سویا، روغن ذرت، روغن زیتون و روغن آفتابگردان
  • ماهی مثل ماهی سالمون و تن

بدترین انتخاب‌ها:

  • فست فود
  • گوشت گاو، گوشت گوساله، گوشت بره و گوشت خوک
  • محصولات لبنی پر چرب
  • روغن نارگیل و روغن پالم

زمان‌بندی وعده‌های غذایی


غذا خوردن بطور منظم در ساعات مشخصی از روز برای بعضی افراد مهم است، بخصوص افرادی که انسولین با تاثیر طولانی مدت و داروهای دهانی استفاده می‌کنند تا سطح قند خونشان را کاهش دهند. اگر در این رژیم‌ها یک وعده غذایی حذف شود یا به تاخیر بیافتد، فرد در خطر افت قند خون قرار می‌گیرد.

 ورزش


ورزش

ورزش منظم می‌تواند به کاهش وزن و حفظ آن کمک کند. زمان ورزش توصیه شده ۳۰ دقیقه هر روز در اکثر روزهای هفته است.

افرادی که انسولین یا داروهای دهانی برای کاهش سطح قند خون استفاده می‌کنند باید قند خونشان را قبل و بعد از ورزش چک کنند. اگر ورزش سنگین یا طولانی‌مدت (بیشتر از ۳۰ دقیقه) انجام می‌دهند، هر ۱۵ دقیقه قند خونشان را چک کنند (اگر تازه شروع به ورزش کرده‌اند و می‌خواهند در آینده ادامه دهند). کنترل مداوم می‌تواند به تاثیر ورزش روی قند خون کمک کند.

اگر قند خونتان حین ورزش پایین می‌آید، طبق راهنمایی‌های زیر کمی خوراکی بخورید.

در طولانی‌مدت چه چیزهایی توصیه شده‌اند؟


یک رژیم غذایی سالم متعادل – یعنی خوردن وعده‌های غذایی منظم، سرشار از میوه و سبزیجات، و استفاده‌ی کمتر از چربی اشباع، قند و نمک. پیروی از یک رژیم غذایی سالم و متعادل به کنترل قند خون، چربی خون و فشار خون، همینطور حفظ وزن مناسب کمک می‌کند. این رژیم خطر عوارض دیابت، مثل بیماری‌های قلبی و سکته را کاهش می‌دهد.

مقدار کربوهیدرات مصرفی بیشترین تاثیر را روی سطح قند خون بعد از غذا خوردن دارد. بنابراین کاهش مقدار مصرف آن به کنترل قند خونتان کمک می‌کند. انتخاب بهترین منابع کربوهیدرات شامل غلات کامل، حبوبات، میوه‌ها و سبزیجات و مقداری از محصولات لبنی هم مهم است.

اگر اضافه‌وزن دارید، کاهش مقدار کلی غذای مصرفی به کاهش وزن کمک می‌کند. ثابت شده که کاهش وزن برای کنترل قند خون، فشار خون و کلسترول مفید است. دیدگاه‌های مختلفی برای کاهش وزن وجود دارند.

کاهش وزن تدریجی و واقع‌گرایانه در یک بازه زمانی طولانی بیشتر احتمال موفقیت دارد. مطمئن شوید که از همه‌ی امکانات لازم برای کاهش وزن کمک می‌گیرید – تحصیلات سازمان‌یافته برای اطمینان از داشتن اطلاعات کافی در مورد دیابت نوع ۲، کمک گرفتن از یک متخصص سلامت مثل متخصص تغذیه، و حمایت خانواده و دوستان. گرچه شاید ابتدای کار سخت باشد، اما در طولانی مدت آسانتر می‌شود.

درمان پوکی استخوان استئوپروز در اثر کمبود ویتامین با تغذیه

پوکی استخوان

پوکی استخوان وضعیتی است که با کاهش حجم استخوان، کاهش قدرت آن و در نتیجه استخوان‌های شکننده توصیف می‌شود. پوکی استخوان دقیقا منتهی می‌شود به استخوان‌های متخلخل غیر طبیعی که تراکم‌پذیرند، مثل یک اسفنج. این بیماری اسکلتی، استخوان را ضعیف می‌کند و درنتیجه باعث شکستگی‌های پی‌در‌پی در استخوان‌ها می‌شود.

دلیل اصلی پوکی استخوان فقدان هورمون‌های اصلی، بخصوص استروژن در زنان و آندروژن در مردان، است. زنان، مخصوصا بالای ۶۰ سال، اغلب مبتلا به این بیماری می‌شوند.

خبر خوب اینکه، افراد زیادی می‌توانند با تغذیه‌ی صحیح و ورزش و استفاده از داروهای مناسب، هم از پوکی استخوان پیشگیری کنند هم آن را درمان کنند. مهم است که از زمین خوردن هم جلوگیری کنند. زمین خوردن دلیل اصلی شکستگی‌ها در سنین پیری است.

مراقب بیماری خاموش پوکی استخوان باشید!

پوکی استخوان یک بیماری خاموش است. ممکن‌است ندانید که به این بیماری مبتلا هستید تا زمانیکه استخوانتان بشکند. پوکی استخوان یک بیماری‌ است که استخوان‌ها را نحیف و ضعیف می‌کند. استخوان‌های شما شکننده می‌شوند و براحتی می‌شکنند، بخصوص استخوان لگن، ستون فقرات و مچ دست. هرکسی می‌تواند به استئوپروز مبتلا شود، اما بیشتر بین زنان مسن رایج است. تست سنجش تراکم استخوان بهترین روش بررسی سلامت استخوان است. همینطور اگر تجربه‌ی کاهش قد یا انحراف ستون فقرات دارید، فورا با پزشک یا متخصص در میان بگذارید.

چنانچه شرایط سنی و بدنی شما به گونه ای است که ممکن است به پوکی استخوان مبتلا شده باشید، جهت کسب اطلاعات بیشتر و یا رزرو نوبت با شماره های ما تماس حاصل فرمایید.

دلایل پوکی استخوان


چند دلیل کلیدی منتهی می‌شوند به اکثر دلایل پوکی استخوان.

سن

عمده‌ترین دلیل پوکی استخوان سن است. در طول زندگی انسان، بدن استخوان‌های قدیمی را در هم می‌شکند و استخوان‌های جدید رشد می‌کنند. به‌هرحال، وقتی در ۳۰ سالگی هستید، بدن استخوان‌های قدیمی را با سرعت بیشتری می‌شکند و قادر به جایگزینی آن‌ها با این سرعت نیست. این باعث می‌شود تراکم استخوان کمتر شده و استخوان شکننده شود، در نتیجه آمادگی شکستن پیدا می‌کند.

یائسگی

دلیل دیگر پوکی استخوان یائسگی است، که در زنان سنین ۴۵ تا ۵۵ سال اتفاق می‌افتد. بدلیل تغییر در سطح هورمون‌های مربوط به آن، یائسگی باعث می‌شود بدن زن استخوان را حتی خیلی سریع‌تر از دست بدهد.

مردان در این سن به از دست دادن استخوان ادامه می‌دهند، اما با سرعتی کمتر از زنان. به‌هرحال، تا سنین ۶۵ تا ۷۰ سالگی، مردان و زنان معمولا به یک اندازه استخوان از دست داده‌اند.

وضعیت پزشکی یا داروها

دلایل دیگر پوکی استخوان شامل وضعیت پزشکی مثل پرکاری تیروئید است. سن، یائسگی، وضعیت سلامتی خاص و استفاده از داروهای خاص ممکن‌است دلایل پوکی استخوان باشند، اما تنها دلیل آن نیستند.

شما می‌توانید بعضی عوامل پرخطر برای ابتلا به پوکی استخوان، مثل تغذیه‌ی ضعیف و عدم تحرک را کنترل کنید. برای مثال، رژیم غذایی خود را ارتقا دهید و شروع کنید به داشتن یک برنامه ورزشی که برای سلامت استخوان مفید است. به‌هرحال، شما نمی‌توانید عوامل دیگر پرخطر برای ابتلا به پوکی استخوان مثل سن یا جنسیت را کنترل کنید.

علائم و نشانه‌های پوکی استخوان چه چیزهایی هستند؟


علائم و نشانه‌های پوکی استخوان

پوکی استخوان می‌تواند چند دهه بدون علامت وجود داشته باشد زیرا تا زمانیکه استخوان نشکند باعث بروز علامتی نمی‌شود. علائم پوکی استخوان در مردان مثل علائم آن در زنان است.

  • کمردرد
  • کوتاه شدن تدریجی قد به همراه حالتی خمیده
  • شکستگی ستون فقرات، مچ دست یا استخوان لگن

عوامل خطر ابتلا به پوکی استخوان


بیشترین عوامل شامل موارد زیر هستند:

  • جنسیت زن
  • مسن بودن
  • سابقه‌ی خانوادگی پوکی استخوان
  • تغذیه‌ی ضعیف
  • عدم تحرک فیزیکی
  • سیگار کشیدن
  • مصرف داروهای خاص
  • کمبود وزن
  • استخوان‌بندی ظریف

عوارض پوکی استخوان


پوکی استخوان علاوه براینکه شخص را مستعد شکستگی استخوان می‌کند، می‌تواند منجر به عوارض دیگری به شرح زیر شود:

تحرک محدود

پوکی استخوان می‌تواند باعث ناتوانی و محدود کردن فعالیت‌های فیزیکی شود. عدم تحرک باعث اضافه وزن و فشار روی استخوان‌ها، مخصوصا زانوان و استخوان لگن می‌شود. اضافه وزن می‌تواند خطر مشکلات دیگری مثل بیماری‌های قلبی و دیابت را هم افزایش دهد.

افسردگی

فعالیت فیزیکی کمتر می‌تواند باعث از دست دادن استقلال و تنهایی شود. فعالیت‌هایی که روزی از انجامشان لذت می‌بردید، حالا ممکن‌است دردناک باشند. این فقدان به اضافه‌ی ترس از شکستن استخوان، می‌تواند باعث افسردگی شود. روحیه‌ی ضعیف می‌تواند مانع مدیریت مشکلات سلامتی شود. در مشکلات مربوط به سلامتی نگرش مثبت به آینده می‌تواند موثر باشد.

درد

شکستگی‌های ناشی از پوکی استخوان می‌توانند بسیار دردناک و تضعیف‌کننده باشند. شکستگی ستون فقرات احتمالا منجر به کوتاه شدن قد، خمیدگی و کمردرد و گردن‌درد مداوم می‌شود.

پذیرش بیمارستان

بعضی افراد مبتلا به پوکی استخوان که دچار شکستگی استخوان می‌شوند، حتی به آن توجه نمی‌کنند. اکثر شکستگی‌های استخوان نیاز به مراقبت در بیمارستان دارند. اغلب جراحی ضروری است، که می‌تواند منجر به ماندن در بیمارستان به مدت بیشتر و هزینه‌های بالا شود.

تست سنجش تراکم استخوان برای تشخیص


تست سنجش تراکم استخوان

برای تشخیص پوکی استخوان، پزشک سابقه‌ی پزشکی شما را بررسی می‌کند و یک تست فیزیکی انجام می‌دهد. احتمالا آزمایش خون و ادرار هم تجویز می‌کند تا شرایطی که ممکن‌است باعث از دست دادن استخوان شود را هم بررسی کند. اگر پزشکتان احتمال دهد که شما پوکی استخوان دارید یا در معرض ابتلا به آن هستید، تست سنجش تراکم استخوان را تجویز می‌کند.

این تست، دنسیتومتری استخوان نام دارد. با رادیولوژی و استفاده از پرتوهای ایکس تراکم استخوان در مچ دست‌ها، استخوان لگن و ستون فقرات را اندازه می‌گیرند. این سه محل بیشتر در خطر پوکی استخوان هستند.

این تست بدون درد ۱۰ تا ۳۰ دقیقه زمان می‌برد.

درمان پوکی استخوان


درمان پوکی استخوان

اگر تست شما نشان دهد که مبتلا به پوکی استخوان هستید، پزشکتان به شما کمک می‌کند تا یک برنامه‌ی درمانی طراحی کنید. پزشک احتمالا دارو و تغییر در شیوه‌ی زندگی را تجویز می‌کند. تغییر در شیوه‌ی زندگی می‌تواند شامل افزایش مصرف کلسیوم و ویتامین دی، همچنین انجام ورزش‌های مناسب شود.

داروهای پوکی استخوان

رایج‌ترین داروهای استفاده شده در درمان پوکی استخوان، بیسفوسفونات‌ها نام دارند.

بیسفوسفونات‌ها برای جلوگیری از کم شدن حجم استخوان استفاده می‌شوند. آن‌ها ممکن‌است بصورت دهانی مصرف شوند یا تزریق شوند. آن‌ها شامل موارد زیر هستند:

  • آلندرونات (Fosamax)
  • ایباندرونات (Boniva)
  • زولدرونیک اسید (Reclast)

رژیم غذایی پوکی استخوان

علاوه بر برنامه‌ی درمانی، یک رژیم غذایی مناسب هم به مقاوم شدن استخوان‌ها کمک می‌کند.

برای سالم نگه داشتن استخوان‌ها، وجود مواد غذایی خاص در رژیم غذایی روزانه‌ی شما ضروری است. مهم‌ترین آن‌ها کلسیم و ویتامین دی هستند. بدن شما برای قوی نگه داشتن استخوان‌ها به کلسیم، و برای جذب کلسیم به ویتامین دی نیاز دارد. مواد غذایی دیگری که سلامت استخوان‌ها را ارتقا می‌دهند شامل پروتئین، منیزیوم، ویتامین کا و روی می‌شوند.

برای اطلاعات بیشتر در مورد برنامه‌ی غذایی مناسب برای شما، با پزشک مشورت کنید. آن‌ها می‌توانند توصیه‌هایی در رابطه با رژیم غذاییتان داشته باشند، یا شما را به متخصص تغذیه که برنامه غذایی در هر وعده برای شما طراحی می‌کند، ارجاع دهند.

ورزش‌هایی برای پوکی استخوان

ورزش‌هایی برای پوکی استخوان

تغذیه‌ی صحیح تنها چیزی نیست که برای حفظ سلامت استخوان‌ها می‌توانید انجام دهید. ورزش هم خیلی مهم است، مخصوصا ورزش‌های قدرتی.

ورزش‌های قدرتی با ثابت نگه داشتن پاها یا بازوها روی زمین یا هر سطح دیگر انجام می‌شوند. مثال‌هایی از آن شامل موارد زیر می‌شود:

پرس پا

پرس پا

پرس پا یک ورزش قدرتی است که در آن فرد یک وزنه را با استفاده از پاهایش هل می‌دهد یا با فشار از آن دور می‌شود.

اسکات

 

اسکات

پاهایتان را از زانو بشکنید و لگن‌تان را به عقب ببرید. اجازه دهید که نیم تنه‌تان کمی به سمت جلو متمایل باشد. هنگامیکه ران‌های شما با زمین موازی شد، دیگر پایین‌تر نروید. پشتتان را صاف نگاه دارید و زانوهایتان را عقب تر از انگشتان پاهایتان نیاورید. برای یک لحظه این حالت انقباض عضلات را تحمل کنید و سپس با فشار آوردن روی پاهایتان، و نه کمرتان، بلند شوید.

این ورزش‌ها به شما کمک می‌کنند، زیرا باعث می‌شوند عضلاتتان به استخوان‌ها فشار وارد کرده و آن‌ها را با قدرت بکشند. این حرکت باعث می‌شود بدنتان بافت استخوانی جدید بسازد، که استخوان‌ها را قویتر می‌کند.

علاوه بر تاثیرات مثبت زیاد آن روی وزن و سلامت قلب، ورزش می‌تواند در تعادل و هماهنگی شما موثر باشد، که مانع زمین خوردنتان می‌شود.

پیشگیری از پوکی استخوان


عوامل پرخطر زیادی برای ابتلا به پوکی استخوان وجود دارند که نمی‌توانید آن‌ها را کنترل کنید. مثل جنسیت زن، پیر شدن و داشتن سابقه‌ی خانوادگی پوکی استخوان. به‌هرحال، عواملی هم وجود دارند که در کنترل خود شما هستند. برخی از بهترین روش‌های پیشگیری از پوکی استخوان شامل موارد زیر می‌شوند:

  • مصرف مقدار زیادی کلسیم و ویتامین دی
  • انجام ورزش‌های قدرتی
  • ترک سیگار
  • برای زنان، سنجیدن جنبه‌های مثبت و منفی درمان هورمونی

اگر شما در معرض ابتلا به پوکی استخوان هستید، با پزشکتان راجع به بهترین روش پیشگیری از آن مشورت کنید.

پرسش‌ها و پاسخ‌هایی در مورد پوکی استخوان


پوکی استخوان چقدر رایج است؟

پوکی استخوان یکی از رایج‌ترین و ناتوان کننده‌ترین بیماری‌های مزمن و یک مشکل سلامتی جهانی است. در دنیا، یک نفر از هر سه زن و یک نفر از هر پنج مرد بالای ۵۰ سال از شکستگی ناشی از پوکی استخوان رنج می‌برد. گرچه این بیماری بین افراد مسن رایج است، افراد جوان‌تر هم می‌توانند به پوکی استخوان مبتلا شوند.

چطور می‌توانم به استخوان سازی کودکم کمک کنم؟

به کودکتان کمک کنید تا کلسیم و ویتامین دی به قدر کافی مصرف کند، تا در جوانی استخوان‌های قوی‌تری بسازد. کودکان را تشویق کنید تا رژیم غذایی متعادلی با منابع کلسیم و پروتئین داشته باشند. شیر و دیگر محصولات لبنی در بین غنی‌ترین و دردسترس‌ترین منابع کلسیم در رژیم غذایی قرار دارند.

اگر پوکی استخوان داشته باشم، آیا باید از مکمل ویتامین کا استفاده کنم؟

مثل دیگر ویتامین‌ها و مواد معدنی، ویتامین کا هم بنظر نقش مهمی در سلامت استخوان دارد.

مصرف کلسیم بیش از حد نرمال چه اثرات منفی‌ای دارد؟

مصرف کلسیم بیش از حد نیاز مفید نیست بلکه حتی ممکن‌است مضر هم باشد. وقتی بیش از حد از مکمل کلسیم استفاده کنید، کلسیم مازاد از طریق کلیه‌ها در ادرار دفع می‌شود. در بعضی افراد، خطر سنگ کلیه را افزایش می‌دهد.

آیا کافئین کلسیوم را از بین می‌برد؟ اگر چنین است، تا چه حد مضر است؟

بنظر می‌رسد که کافئین جذب کلسیوم را به مقدار کمی کاهش می‌دهد. نوشیدن بیش از سه فنجان قهوه در روز برای سلامت استخوان مضر است.

آیا داروهای بیسفوسفونات به بهبودی افراد متلا به پوکی استخوان کمک می‌کنند یا فقط از بدتر شدن آن جلوگیری می‌کنند؟

داروهای بیسفوسفونات روند درهم شکستن استخوان‌ها را کند می‌کنند. وقتی شروع به مصرف این داروها می‌کنید، تخریب استخوان‌ها به سرعت قبل انجام نمی‌گیرد، اما سرعت ساخته شدن استخوان‌های جدید در حد نرمال باقی می‌ماند. برای بعضی افراد، این داروها منجر به افزایش تراکم استخوان می‌شوند. برای بعضی دیگر، این داروها کمک می‌کنند تراکم استخوان حفظ شود و از فقدان بیشتر استخوان جلوگیری می‌شود.

آیا مصرف هورمون‌های تیروئید شانس من برای ابتلا به پوکی استخوان را افزایش می‌دهد؟

داشتن تیروئید ضعیف، وضعیتی که آن را کم‌کاری تیروئید می‌نامند، خطر ازدست دادن و پوکی استخوان را در شما زیاد نمی‌کند. مصرف مقدار داروی هورمون تیروئید مورد نیاز بدن که جایگزین مقداری است که تیروئید نمی‌سازد، به استخوان‌ها آسیب نمی‌رساند. به‌هرحال، مصرف داروی هورمون تیروئید بیش از نیاز بدن می‌تواند باعث از دست دادن استخوان شود.

آیا با زایمان بیشتر ریسک ابتلا به پوکی استخوان افزایش می یابد؟

در طول بارداری، مهم است که زن مقدار کلسیوم کافی برای خودش و کودک در حال رشدش دریافت کند. بدلیل این نیاز اساسی به کلسیوم، مطالعات زیادی انجام شده است تا بفهمند آیا بارداری شانس کم شدن تراکم استخوان یا پوکی استخوان را افزایش می‌دهد. اکثر این مطالعات نشان داده‌اند درحالیکه حین بارداری ممکن‌است این فقدان استخوان پیش آید، بعد از تولد کودک، معمولا زن این کمبود را مجددا بدست می‌آورد.

چه موادغذایی موجب افزایش پوکی استخوان می شوند؟

نوشیدن زیاد قهوه، نوشابه های گازدار و مصرف زیاد گوشت و نمک موجب افزایش پوکی استخوان می شوند.

تغذیه و رژیم غذایی برای دیورتیکولیت روده بزرگ با کاهش مصرف فیبر

تغذیه و رژیم غذایی برای دیورتیکولیت

دیورتیکولیت یک نوع بیماری دیورتیکولی است.یک نوع وضعیت پزشکی جدی است که سبب بروز کیسه‌های کوچک  ملتهب در امتداد روده‌تان می‌شود. این کیسه‌ها دیورتیکول نامیده می‌شوند. زمانیکه نقاط ضعیف در دیواره‌ی روده بر اثر فشار فرو می‌ریزند، سبب برآمدگی این بخش‌ها شده و کیسه‌ها بوجود می‌آیند. در بیشتر نمونه‌ها کیسه‌ها در روده‌ی بزرگ ایجاد می‌شوند، که کولون هم نامیده می‌شود.

در دیورتیکولیت، این دیورتیکول‌ها ملتهب یا عفونی شده، یا ممکن است پاره شوند. دیورتیکولیت می‌تواند به مشکلات و سختی‌های مزاجی جدی منجر شود:

  • حالت تهوع
  • تب
  • درد شکمی شدید
  • تحرکات روده‌ای خون‌آلود
  • دمل چرکی (بافت کیسه‌ای ملتهب)
  • زخم عمیق

رژیم غذاییتان می‌تواند بر علائم دیورتیکولیت تاثیر بگذارد. مطالعه کنید تا درباره‌ی غذاهای مشخصی که ممکن است بخواهید پرهیز کنید یاد بگیرید، و اینکه چطور رژیم غذاییتان در مدت داشتن علائم بیماری و نداشتن آن باید متفاوت باشد.

اگر مبتلا به دیورتیکولیت شده‌اید، با یک متخصص تغذیه درباره‌ی نیازها و محدودیت‌های غذاییتان صحبت کنید. ضروری است که درباره‌ی نقش مواد غذایی درکمک به  بهبود بیماری و یا بدتر کردن آن صحبت کنید.

علی‌الخصوص متخصص تغذیه‌ای پیدا کنید که تجربه کار کردن با افراد مبتلا به دیورتیکولیت دارد. آن‌ها قادرند به شما کمک کنند تا راه‌ها ی لذت بردن از غذاهای داراهای فیبر بالایی که مورد احتیاجتان هست را پیدا کنید.

به علاوه درباره‌ی شرایط بیماریتان با متخصص تغذیه در تماس باشید. با اینکه دیورتیکولیت ممکن است برای مدت طولانی در حالت کمون بماند،یه خاطر داشته باشید که یک بیماری درازمدت مزمن است.

اگر متوجه شدید که علائمتان رو به افزایش است، اطمینان حاصل کنید که برنامه‌ی فعالیتی از متخصصص تغذیه‌تان بگیرید که بتواند به کاهش درد و ناراحتی کمک کند و در کنترل شرایط بیماریتان مفید باشد.

متخصصین ما در کلینیک (اسم کسب و کار) طبق بیماری شما رژیم غذایی  برای درمان به شما توصیه می کنند. پل ارتباطی ما با شما از طریق شماره تلفن‌های ما می‌باشد.

اگر دیورتیکولیت دارم، چه غذاهایی باید بخورم؟


درمان و کنترل بیماری در افراد مبتلا به دیورتیکولیت از فردی به فرد دیگر متفاوت است. اگرچه پزشکتان احتمالا پیشنهاد خواهد کرد که تغییرات رژیمی معینی را اعمال کنید تا تحمل بیماری آسان‌تر شود و در طول زمان بدتر نشود.

اگر حمله‌ی حاد دیورتیکولیت دارید، متخصص تغذیه‌تان ممکن است پیشنهاد یک رژیم غذایی کم فیبر  یا یک رژیم مایعات شفاف دهد تا به تعدیل علائمتان کمک کند. ممکن است پیروی از  یکی از این رژیم‌های غذایی را توصیه کنند تا التهاب و دردتان بهبود یابد.

غذاهای کم-فیبر

غذاهای کم-فیبر

غذاهای کم-فیبری که در صورت داشتن دیورتیکولیت مناسب خوردن هستند عبارتند از:

  • برنج سفید، نان سفید، یا پاستای سفید (گرچه باید مواظب باشید که اگر عدم تحمل دارید از غذاهای حاوی گلوتن بپرهیزید.)
  • حبوبات خشک
  • میوه‌های فرآوری شده مثل سس سیب یا هلوی کنسرو شده.
  • پروتئین‌های حیوانی پخته شده مثل ماهی، ماکیان، یا تخم مرغ
  • روغن زیتون یا دیگر روغن‌ها
  • کدوسبز یا کدو تنبل(پوست‌کنده، دانه‌جدا، و پخته شده)
  • اسفناج، چغندر، هویج، یا مارچوبه‌ی پخته شده
  • سیب‌زمینی‌های بدون پوست
  • آب میوه‌ها و سبزیجات

رژیم غذایی مایعات شفاف

رژیم غذایی مایعات شفاف

رژیم غذایی مایعات شفاف روش سختگیرانه‌تری در بهبود علائم دیورتیکولیت است. متخصصان تغذیه ممکن است آن را برای مدت زمان کوتاهی تجویز کنند. رژیم غذایی مایعات شفاف حاوی موارد زیر است:

  • آب
  • قطعات یخ
  • بستنی‌های چوبی با  تکه‌ها یا پوره‌ی میوه‌ی یخزده از میوه‌های خوب ریز شده
  • آبگوشت یا سوپ
  • ژلاتین (مثل ژله)
  • چای یا قهوه بدون خامه، طعم دهنده، یا شیرین کننده
  • نوشیدنی‌های الکترولیتی شفاف

اگر دیورتیکولیت داشته باشم از چه غذاهایی باید پرهیز کنم؟

چون ریشه‌ی دقیق دیورتیکولیت هنوز شناسایی نشده، هیچ لیست غذایی که نشانه‌های این بیماری را کمتر کند وجود ندارد. همچنین پزشکان شرح می‌دهند که اگر دیورتیکولیت دارید نیاز به پرهیز از غذاهای خاصی نیست.

گرچه اگر دیورتیکولیت دارید، ممکن است بخواهید غذاهای خاصی را به مقدار حداقل استفاده کنید. با پزشکتان راجع به اینکه باید از غذاهای زیر اجتناب کنید یا مقادیر مصرفشان را کم کنید، صحبت کنید.

غذاهای حاوی FODMAP زیاد

غذاهای حاوی FODMAPزیاد

تحقیقات نشان داده‌اند که رژیم غذایی که FODMAP‌‌ های (الیگوساکاریدها،دی‌سلکاریدها، مونوساکاریدها و پلی‌ال‌های قابل تخمیر) زیاد را محدود کند به افراد مبتلا به سندروم روده‌ی تحریک‌پذیر کمک می‌کند. تحقیقات نشان داده‌اند که افراد مبتلا به دیورتیکولیت هم می‌توانند از این رژیم غذایی سود ببرند.

برخی غذاهای حاوی FODMAP  بالا عبارتند از :

  • میوه‌های مشخص، مانند سیب‌ها، گلابی‌ها و آلوها
  • لبنیات، مانند شیر، ماست، و بستنی
  • غذاهای تخمیرشده، مثل کلم رنده شده با سرکه یا کیمچی
  • دانه‌ها
  • کاهو
  • جوانه‌ها ی کلم بروکلی
  • پیاز و سیر

غذاهای پر-فیبر

غذاهای پر-فیبر

غذاهایی که حاوی فیبر زیاد هستند ممکن است برای افراد مبتلا به دیورتیکولیت مفید باشند و حتی می‌توانند به پیشگیری از بیماری  در مرحله‌ی اول کمک کنند. اما اگر درد یا علائم دیگری از بیماریتان دارید، متخصص تغذیه‌تان شاید پیشنهاد کند که سهمیه‌ی دریافتی این بخش غذاییتان را برای مدتی محدود کنید. این مسئله به این دلیل است که فیبر اضافی در مدفوع انباشته شده و ممکن است حرکات دودی یا انقباض کولون را افزایش دهند. پرهیز از غذاهای پر فیبر ممکن است علائم را در برخی افراد تعدیل کند و به سیستم بدنتان یک آرامش موقتی بدهد.

غذاهای غنی از فیبری که شاید بخواهید محدود کنید یا پرهیز کنید عبارتند از:

  • دانه‌ها و بنشن‌هایی مانند لوبیا چشم بلبلی، نخودها، عدس‌ها، و لوبیا قرمز
  • غلات کامل مانند برنج قهوه‌ای، کوینولا، جو دوسر،گل تاج‌خروس، گندم آلمانی و بلغور
  • سبزیجات
  • میوه‌ها

رژیم غذایی غربی

رژیم غذایی غربی

رژیم غذایی غربی استاندارد که چربی و قند بالا و فیبر کمی دارد ممکن است با افزایش شیوع دیورتیکولیت در ارتباط باشد. تحقیقات نشان داده‌اند که پرهیز از غذاهای زیر ممکن است به پیشگیری از دیورتیکولیت یا کاهش علائم آن کمک کنند:

  • گوشت قرمز
  • غلات پاک شده
  • لبنیات پرچرب
  • غذاهای بسیار سرخ‌شده

پرهیز از غذاهای دیگر

در گذشته متخصصان تغذیه توصیه می‌کردند که افراد مبتلا به دیورتیکولیت از خوردن آجیل،پاپ‌کورن، و بیشتر دانه‌ها خودداری کنند. به این دلیل که فکر می‌کردند تکه‌های کوچک این غذاها در کیسه‌ها قرار گرفته و موجب عفونت می‌شوند.

اگرچه، اخیرا، بیشتر متخصصین تغذیه این نظریه را کنار گذاشته‌اند. تحقیقات جدید هیچ مدرکی دال بر ارتباط این غذاها با افزایش موارد دیورتیکولی نشان نداده‌اند.

دیگر رژیم‌های غذایی قابل بررسی

چه رژیم غذایی مایعات شفاف دارید چه نه، معمولا روزانه نوشیدن حداقل هشت لیوان مایعات مفید است.کمک به نگهداری آب بدنتان می‌کند و به سلامت گوارشیتان یاری می‌رساند.

قبل از اجرای هر گونه تغییر غذایی چشمگیر، حتما با متخصص تغذیه‌تان صحبت کنید. بعد از اینکه بیماریتان بهتر شد، ممکن است پزشکتان کم کم  افزودن غذاهای کم-فیبر به رژیمتان را توصیه کند. زمانیکه که دیگر علائم دیورتیکولیت را نداشتید، پزشکتان ممکن است  پیشنهاد تداوم یک رژیم غذایی پر-فیبر معتدل دهد.

آیا رژیم غذایی پر-فیبر خطر ابتلا به دیورتیکولیت را کاهش می‌دهد؟

اگرچه پرهیز از غذاهای پر-فیبر می‌تواند به کاهش علائم دیورتیکولیت کمک کند، تحقیقات نشان داده‌اند که مصرف مرتب غذاهای پر-فیبر، به همراه سبزیجات، میوه‌ها و غلات کامل، ممکن است به کاهش خطر ابتلا به دیورتیکولیت کمک کند.

به این خاطر که فیبر می‌تواند مواد زائد بدنتان را نرم کند. مدفوع نرمتر از از روده و کولونتان سریعتر و راحت‌تر عبور می‌کند. در عوض فشار بر روی سیستم گوارشیتان را کمتر می‌کند. می‌تواند به پیشگیری از ایجاد دیورتیکول‌ها و همچنین ابتلا به دیورتیکولیت جلوگیری کند. فیبر به طور طبیعی در غذاهای مغذی، غذاهای با منشا گیاهی مثل سبزیجات، میوه‌ها و غلات کامل یافت می‌شود.

اگر مبتلا به دیورتیکولیت شده‌ایدیا از دیورتیکولیت به تازگی خلاص شده‌اید ،رژیم غذای پر-فیبر اغلب جزو اولین چیزهایی است که یک متخصص تغذیه به شما توصیه می‌کند. حتی برای افرادی که دیورتیکولیت ندارند، خوردن رژیم غذایی غنی از فیبر به داشتن یک سیستم گوارشی سالم کمک می‌کند.

همچنین تحقیقات نشان می‌دهند که باکتری روده در بیماری دیورتیکولیت نقش دارد. اگرچه بررسی‌های بیشتری نیاز است، مطالعات آتی نظریه‌ی احتمال نوسان باکتری روده در رژیم غذایی پر-فیبر و مکمل‌های پروبیوتیک را تایید می‌کنند.

دستگاه التراسونیک کویتیشن: روشی برای لاغری بدون عوارض جانبی و درد

کویتیشن اولتراسونیک

کویتیشن اولتراسونیک یک درمان زیبایی نسبتاً جدید است. کویتیشن روشی درمانی برای شکل‌دهی به بدن بدون نیاز به بیهوشی، باقی ماندن اسکار، نیاز به بستری شدن است که یک جایگزین بدون خطر برای لیپوساکشن محسوب می‌شود. نتیجه انجام کویتیشن، کاهش فوری سلول‌های چربی است. در کویتیشن از تکنولوژی جدید برای ذوب کردن سلول‌های چربی که می‌تواند از طریق فیلتراسیون طبیعی از بدن خارج شود استفاده می‌شود. زمانی که پس از درمان به وسیله کویتیشن اولتراسوند، تخلیه لنفاوی صورت گیرد، فرایند سریع‌تر انجام می‌شود زیرا خروج این مایعات از بدن بسیار اثربخش‌تر انجام می‌شود. معمولاً یک جلسه درمانی کویتیشن برای یک قسمت از بدن بین ۳۵ تا ۴۰ دقیقه طول می‌کشد. بین جلسات کویتیشن باید ۷۲ ساعت فاصله زمانی وجود داشته باشد تا بدن بتواند چربی‌ها را دفع کند. حداقل جلسات کویتیشن برای دست‌یابی به نتایج مطلوب بین ۶ تا ۱۰ جلسه است.

دستگاه کویتیشن روشی متفاوت برای لاغری!

اولترا کویتیشن یک روش سلولیتی بسیار مؤثر است که باعث کاهش سلولیت ها و چربی کلی بدن می‌شود. این فرایند بسیار متفاوت از لیپوساکشن است زیرا غیرتهاجمی است.

در این روش از تکنولوژی اولتراسوند برای از بین بردن چربی‌های موضعی که نسبت به رژیم‌های غذایی سخت و فعالیت‌های شدید بدنی مقاوم هستند استفاده می‌شود. عمل اولترا کویتیشن را می‌توان تقریباً برای همه قسمت‌های بدن به کار برد اما از این روش بیشتر برای لاغری موضعی شکم، پهلوها، ران‌ها، بازوها، سینه و باسن استفاده می‌شود.

اگر به دنبال روشی مطمئن برای لاغری هستید، پیشنهاد می‌شود دستگاه کویتیشن التراسونیک را در نظر داشته باشید. برای معاینه و آغاز درمان خود بهتر است با پزشک متخصص تغذیه مشورت نمایید تا با اطمینان خاطر درمان خود را شروع کنید. جهت کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با شماره‌های ما تماس حاصل فرمایید.

لیپو کویتیشن اولتراسونیک چگونه عمل می‌کند؟

لیپو کویتیشن اولتراسونیک

لیپو کویتیشن اولتراسونیک بیشتر به عنوان یکی از روش‌های بسیار مؤثر برای کاهش سلولیت ها و چربی‌های موضعی شناخته شده است. تکنولوژی کویتیشن یک معجزه درمانی نیست اما اگر از وجود سلولیت ها در عذاب هستید و به دنبال روشی غیرتهاجمی برای کاهش چربی‌های موضعی خود هستید یکی از بهترین روش‌های ممکن برای مقابله با عیوب بدن است.

در روش لیپو کویتیشن اولتراسونیک از فرکانس‌های پایین برای تجزیه بافت‌های چربی موضعی مقاوم و دفع آنها از طریق سیستم ادرار استفاده می‌شود. این روش برای کاهش سلولیت ها نیز بسیار مؤثر است.

انواع دستگاه کویتیشن


امروزه دستگاه‌های متفاوتی برای لاغری با کویتیشن استفاده می‌شود که در زیر به دو نوع مرسوم آن اشاره شده است:

دستگاه ۱ – اولتراسونیک غیر متمرکز

پس از انجام این روش درمانی معمولاً تغییرات بلافاصله قابل مشاهده است. ما سه جلسه درمانی را در هفته اول به شما پیشنهاد می‌دهیم که با جلسات هفتگی ادامه می‌یابد. متناسب با نتایج مورد نظر بیمار، نمی‌توان به خروجی مورد نظر با کمتر از ۶ تا ۱۲ جلسه دست یافت. یک جلسه معمولی حدود ۳۰ تا ۴۵ دقیقه (۲۰ تا ۲۵ دقیقه کویتیشن اولتراسونیک و ۱۰ تا ۲۰ دقیقه رادیو فرکانسی) طول می‌کشد که به بیمار و ناحیه تحت درمان بستگی دارد. پس از پایان اولین جلسه درمانی، باید برای حفظ نتایج درمان به مدت ۴ ماه و ماهی یک مرتبه ادامه یابد.

دستگاه ۲ – اولتراسونیک متمرکز

یک جلسه درمانی، نفوذ عمیق‌تر، معمولاً نتایج بهتر که به مرور طی ۸ تا ۱۲ هفته نمایان می‌شوند. تقویت تولید کلاژن در لایه‌های عمیق که منجر به کاهش سلولیت می‌شود. درمان هر ۳ ماه یک مرتبه تجدید می‌شود اما توصیه می‌شود که تا دست‌یابی به نتایج مطلوب هر سال یک مرتبه انجام شود.

 این روش درمانی برای کدام قسمت‌های بدن مؤثرتر است؟


همه قسمت‌های بدن که چربی موضعی دارند: ران‌ها، شکم و باسن پر متقاضی‌ترین قسمت‌ها هستند اما هیچ محدودیتی برای به کار گیری این روش درمانی در قسمت‌های دیگر بدن وجود ندارد.

چه چیزی را می‌توان با استفاده از سیستم کویتیشن اولتراسونیک درمان کرد؟


  • سلولیت ها و چربی‌های موضعی
  • فرم دهی بدن
  • سفت کردن پوست و آب کردن چربی‌ها (در ترکیب با رادیو فرکانسی)

 مراقبت‌های قبل و بعد از انجام کویتیشن


مراقبت‌های قبل و بعد از انجام کویتیشن

برای دست‌یابی به نتایج مطلوب توصیه می‌کنیم که موارد زیر را رعایت کنید:

  • پس از درمان از دستگاه ویبراتور ایستگاهی استفاده کنید تا گردش خون و غدد لنفاوی تحریک شوند
  • حداقل دو لیتر آب قبل از شروع درمان و ۲ لیتر هم پس از پایان جلسه درمانی بنوشید (مایعات بدون الکل، آبمیوه، نوشابه یا چای جای آب را نمی‌گیرند)
  • شما باید حداقل ۲ ساعت قبل از شروع درمان و یک ساعت پس از آن از خوردن غذا خودداری کنید
  • هیچ گونه نوشیدنی الکلی یا کافئین دار در روز درمان و تا ۴۸ ساعت پس از آن ننوشید
  • دوش آب داغ نگیرید (گرم اشکالی ندارد)، بلافاصله پس از درمان سونا نروید
  • رژیم غذایی: برای دست‌یابی به نتایج مطلوب از یک رژیم غذایی کم‌چرب و کم نشاسته پیروی کنید
  • پس درمان برای تحریک غدد لنفاوی حداقل ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پیاده‌روی کنید

مقادیر زیادی مایعات بنوشید. نوشیدن آب یک بخش ضروری درمان است که دفع چربی‌های تجزیه شده را تسهیل می‌کند. پس از درمان از یک رژیم کم‌کالری پیروی کنید تا انرژی آزاد شده از درمان توسط بدن متابولیزه شود. بیمار پس از اتمام درمان می‌تواند به فعالیت‌های روزمره خود بپردازد.

 موارد منع انجام


حتی اگر یک فرایند، بدون درد و مطمئن هم باشد برای برخی افراد ممکن است منع استفاده وجود داشته باشد:

نارسایی کلیوی، نارسایی کبد، بیماری قلبی، استفاده از پیس میکر، بارداری، شیردهی مادر، شکم، عفونت‌ها و بیماری‌های حاد، کلسترول بالا یا نامتعادل، بیماری تیروئیدی و اختلالات هورمونی دیگر، بیماری‌های ایمنی، بیماری قلبی یا استفاده از پیس میکر، بیماری‌های خودایمنی مانند اچ آی وی و ایدز، ابتلا به هر نوع سرطان، فشار خون بسیار بالا یا مشکلات گردش جریان خون، بیماری‌های کبد و کلیه یا سن کمتر از ۱۸ سال داشتن از مواردی هستند که در صورتی که یک فرد به آنها دچار باشد نمی‌تواند تحت این فرایند قرار گیرد.

عوارض جانبی کویتیشن اولتراسونیک


 چنانچه این درمان زیر نظر متخصص انجام شود عوارض ناشی از آن بسیار نادر است. در صورت وجود ممکن است این عوارض یکی از موارد زیر باشد:

  • عوارض جانبی در ناحیه شکم بسیار شایع است مانند اسهال
  • سر درد
  • دندان درد در صورتی که بیمار دندان خود را با مواد فلزی پر کرده باشد
  • بسته به شدت و نوع پوست بیمار، کبودی ممکن است در محل تماس دستگاه با پوست یا به دلیل اعمال نیرو در هنگام انجام فرایند ایجاد شود
  • در بسیاری از مواقع، ممکن است گوش صدای زنگ بدهد اما این عادی است و به سرعت برطرف می‌شود.

بنابراین اگر شما تمایل به قرار گرفتن تحت این فرایند دارید، باید بدانید که کدام پزشک متخصص شما را درمان خواهد کرد، چه مدرکی دارد و از چه دستگاه‌ها و تجهیزاتی استفاده می‌کند.

اولترا کویتیشن در برابر لیپوساکشن


اولترا کویتیشن یک مزیت بزرگ نسبت به لیپوساکشن سنتی دارد. برخلاف لیپوساکشن، برای انجام اولترا کویتیشن نیازی به بیهوشی موضعی یا عمومی نیست. تفاوت کلیدی در این است که اولترا کویتیشن در برابر لیپوساکشن یک روش غیر تهاجمی است که در آن از روش‌های تهاجمی استفاده نمی‌شود. دوران بهبودی شما بسیار کوتاه‌تر بوده و بیماران می‌توانند بلافاصله پس از انجام درمان به امور روزمره خود بپردازند (دوران بهبودی در عمل لیپوساکشن بین ۸ تا ۱۲ هفته طول می‌کشد)

احتمال بروز عفونت و باقی ماندن اسکار نیز در اولترا کویتیشن بسیار کم است.

تنها مزیت لیپوساکشن نسبت به اولترا کویتیشن این است که لیپوساکشن باعث کاهش وزن می‌شود. لیپوساکشن مستقیماً بر وزن تأثیر می‌گذارد و بنابراین احتمال پایداری وزن دران بیشتر است. البته، اگر شما رژیم غذایی خود را مراعات نکنید، وزن شما باز خواهد گشت.

سؤالات رایج در مورد کویتیشن اولتراسونیک


سؤالات رایج در مورد کویتیشن اولتراسونیک

آیا می‌توان پس از انجام کویتیشن اولتراسونیک انتظار مشاهده فوری نتایج را داشت؟

لیپو کویتیشن اولتراسونیک یک روش درمانی است که غالباً نتایج حاصل از انجام آن بلافاصله مشخص می‌شود. ما قسمت تحت درمان را قبل و بعد از درمان مورد ارزیابی قرار می‌دهیم و برخی از بیماران بین ۰٫۳ تا ۲٫۵ اینچ پس از یک جلسه درمانی کاهش سایز داشته‌اند. به هر حال، نتایج بیشتر پس از انجام جلسات درمانی بعدی دیده می‌شوند. هر فرد متناسب با شرایطی که دارد ممکن است به ۶ تا ۱۲ جلسه درمانی نیاز داشته باشد.

چه نتایج بلند مدتی می‌توانم پس از انجام لیپو کویتیشن اولتراسونیک انتظار داشته باشم؟

نتایج به تدریج و پس از گذشت چند هفته از درمان و تجزیه چربی‌ها نمایان می‌شود. معمولاً پس از پایان دوره درمان، ۳ تا ۴ اینچ سایز کم می‌شود. نتایج تا زمانی که شما یک رزیم غذای سالم داشته باشید و به طور منظم ورزش کنید باقی خواهند ماند. به هر حال انباشته شدن دوباره چربی در بافت‌ها در صوتی که پرخوری نکنید، زیاد الکل مصرف کنید یا ورزش نکنید به راحتی اتفاق می‌افتد. نتایج نهایی به میزان زیادی به تفاوت‌های ساختاری بافت‌های فرد، ناحیه تحت درمان، سن، متابولیسم، داروهای مصرفی و تغییرات هورمونی بستگی دارد.

آیا چربی‌های آب شده دوباره باز می‌گردند؟

تعداد از سلول‌های چربی بدون توجه به وزن فرد مشابه هم هستند اما اندازه این سلول‌ها بسیار متفاوت است. زمانی که سلول‌های چربی از بین می‌روند هرگز برنمی‌گردند. به هر حال اگر پرخوری کنید، الکل زیاد مصرف کنید یا به طور مرتب ورزش نکنید ممکن است چربی‌ها دوباره در بدن شما انباشته شده و اندازه سلول‌های چربی به میزان زیادی افزایش خواهد یافت.

آیا کویتیشن اولتراسونیک یک روش مطمئن است؟

بله، این یک فرایند غیر جراحی بدون بیهوشی است، این یک روش غیر تهاجمی (بدون برش، بدون باقی ماندن اسکار و بدون نیاز به انجام عمل‌های مکمل) و بدون نیاز به بستری شدن است.

 آیا این روش اثربخش است؟

پاسخ سؤال در مورد اثربخش بودن این فرایند به نظر و سبک زندگی شما بستگی دارد. در صورتی که به پرخوری ادامه دهید یک جلسه درمانی نمی‌تواند چربی‌های شما را از بین برده و از تولید دوباره چربی جلوگیری کند. اگر شما چاق هستید یا اضافه وزن زیادی دارید، کویتیشن اولتراسونیک به دلایلی که قبلاً توضیح داده شد برای برداشتن چربی‌های شما مؤثر نیست؛ با این روش نمی‌توان مقدار زیادی چربی برداشت؛ بنابراین استفاده از این روش در این موارد مؤثر نخواهد بود و از نظر اقتصادی هم انجام آن به صرفه نیست؛ به عبارت دیگر، این روش درمانی زمانی موفقیت‌آمیز خواهد بود که برای چربی‌های موضعی مقاوم در بدن افرادی که اضافه زون زیادی ندارند مورد استفاده قرار گیرد. به عنوان مثال، چربی در قسمت داخلی ران‌ها را در حالی که بقیه قسمت‌های بدن متعادل است می‌توان به این روش برداشت. افرادی که تحت این فرایند قرار گرفته‌اند نتایج موفقیت‌آمیزی را تجربه کرده‌اند.

نکته قابل توجه این که زمانی که این عمل به طور مستمر و در حد متوسط ادامه یابد موفقیت‌آمیزتر خواهد بود.

برای چربی‌های آزاد شده چه اتفاقی می‌افتد؟

پس از بین رفتن چربی‌های موضعی، چربی به شکل‌تری گلیسیرید به مایع بینابینی منتقل می‌شود که به صورت آنزیمی به گلیسیرول و اسیدهای چرب آزاد متابولیزه می‌شوند. گلیسرول حلال در آب در سیستم گردشی جذب شده و به عنوان منبع انرژی مورد استفاده قرار می‌گیرد در حالی که اسیدهای چرب غیر حلال به کبد منتقل شده و مانند اسیدهای چرب غذایی فراوری می‌شوند.

در هنگام برداشتن سریع چربی‌ها، من چه احساسی خواهم داشت؟

برای انجام این فرایند نیازی به بیهوشی نیست. این فرایند برای بیشتر بیماران بدون درد و راحت است. ممکن است به دلیل صدایی که در بدن ایجاد می‌شود کمی احساس ناراحتی کنید اما این به بدن شما آسیبی وارد نکرده و در زمان قطع تماس اپلیکاتور با بدن بلافاصله برطرف می‌شود.

چربی یک ماده جامد است، چگونه می‌تواند از طریق ادرار دفع شود؟

از آنجا که در روش کویتیشن اولتراسونیک، چربی‌ها به امولسیون چربی تبدیل می‌شوند، دفع آنها از طریق ادرار و سیستم لنفاوی به راحتی انجام می‌شود.

هزینه لاغری با کویتیشن

هزینه انجام کویتیشن به عوامل مختلفی بستگی دارد. به عنوان مثال محل مورد نظر برای لاغری و میزان چربی بدن بیمار روی تعداد جلسات درمانی اثرگذار است؛ بنابراین بهتر است زیر نظر پزشک متخصص، فرد معاینه شده و هزینه آن نیز مشخص گردد.

 

حساسیت به لاکتوز با نشانه باد معده زیاد، درمان با رژیم غذایی مناسب

عدم تحمل لاکتوز

عدم تحمل لاکتوز یک اختلال گوارشی است که به علت ناتوانی بدن در هضم لاکتوز، که مهم‌ترین کربوهیدرات موجود در فرآورده‌های لبنی است، ایجاد می‌شود.

عدم تحمل لاکتوز علائم مختلفی از جمله نفخ، اسهال، و گرفتگی شکم دارد.

افرادی که دچار عدم تحمل لاکتوز هستند، آنزیم لاکتاز- که برای هضم لاکتوز نیاز است- به اندازه کافی در بدنشان تولید نمی‌شود.

لاکتوز یک دی ساکارید می‌باشد، به این معنی که از دو قند تشکیل شده است. هر ملکول لاکتوز از قندهای ساده‌ی گلوکز و گالاکتوز تشکیل شده است.

برای تجزیه‌ی لاکتوز به گلوکز و گالاکتوز آنزیم لاکتاز نیاز است. سپس قندهای گالاکتوز و گلوکز جذب خون شده و برای تولید انرژی استفاده می‌شوند.

بدون وجود لاکتاز کافی، لاکتوز به صورت هضم نشده به روده رفته و مشکلات گوارشی ایجاد می‌کند.

لاکتوز در شیر مادر نیز وجود دارد، و تقریبا تمام افراد از بدو تولد توانایی هضم آن را دارند. عدم تحمل لاکتوز در کودکان زیر پنج سال بسیار نادر است. در حال حاضر، حدود ۷۵% از جمعیت جهان به عدم تحمل لاکتوز مبتلا هستند.

آیا از وجود باد شکم پس از مصرف بعضی مواد خوراکی کلافه شده‌اید؟

افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز نمی‌توانند لاکتوز را به طور مناسب هضم کنند زیرا سیستم گوارش آنها آنزیم لاکتاز بسیار کمی تولید می‌کند. اگر این افراد غذاهای حاوی لاکتوز بخورند، دچار نفخ، باد شکم و اسهال می‌شوند.

چنانچه افراد با مواد غذایی لاکتوزدار آشنایی نداشته باشند، ممکن است از این علایم آزاردهنده رنج ببرند.

جهت کسب اطلاعات بیشتر در خصوص بیماری عدم تحمل لاکتوز یا رزرو نوبت با شماره‌های ما تماس حاصل فرمایید.

انواع عدم تحمل لاکتوز


عدم تحمل لاکتوز اولیه

عدم تحمل لاکتوز اولیه، شایع‌ترین نوع عدم تحمل لاکتوز است. افرادی که به عدم تحمل لاکتوز اولیه مبتلا هستند، بدنشان در ابتدای تولد مقدار زیادی لاکتوز- یعنی مقدار لازم برای نوزاد که بتواند مواد مغذی مورد نیاز بدن را از شیر مادر بگیرد- تولید می‌کند. با جایگزینی دیگر غذاها به جای شیر، تولید طبیعی لاکتوز کاهش می‌یابد اما باز هم لاکتوز به اندازه‌ی مورد نیاز برای هضم مواد لبنی موجود در غذای یک فرد بزرگسال تولید می‌شود.

در عدم تحمل لاکتوز اولیه، تولید لاکتوز پس از دوران نوزادی شدیدا کاهش یافته و باعث مشکل در هضم محصولات لبنی در بزرگسالان می‌شود. عدم تحمل لاکتوز اولیه ارثی بوده و درتعداد زیادی از افرادی که اجداد آنها آفریقایی‌، آسیایی‌، یا اسپانیایی هستند دیده می‌شود. عدم تحمل لاکتوز اولیه در اقوام مدیترانه‌ای و جنوب اروپا نیز زیاد است.

عدم تحمل لاکتوز ثانویه

عدم تحمل لاکتوز ثانویه زمانی ایجاد می‌شود که در اثر ابتلا به یک بیماری، یک آسیب یا جراحی روده کوچک، مقدار تولید لاکتاز در روده کوچک کاهش یابد. بیماری‌های مربوط به عدم تحمل لاکتاز ثانویه شامل بیماری سلیاک، سندرم رشد بیش از حد باکتری‌های روده و بیماری کرون هستند. درمان اختلال موجود و بیماری‌های مربوطه باعث بازگشت سطح لاکتوز به حد طبیعی و رفع علائم و نشانه‌های عدم تحمل لاکتوز می‌شود، هرچند این اتفاق به زمان نیاز دارد.

عدم تحمل لاکتوز مادرزادی یا تکاملی

ممکن است عدم تحمل لاکتوز در نوزادان مادرزادی باشد، یعنی نوزاد از بدو تولد هیچ گونه تولید لاکتاز نداشته باشد. این اختلال به صورت ارثی از نسلی به نسل دیگر منتقل شده و اتوزوم مغلوب نامیده می‌شود، بدین معنی که یک ژن مشخص باید هم از پدر و هم از مادر به نوزاد برسد تا نوزاد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز مادرزادی شود. نوزادان زودرس نیز ممکن است به دلیل ناکافی بودن سطح لاکتاز در بدنشان، به عدم تحمل لاکتوز مبتلا باشند.

علل بیماری


عدم تحمل لاکتوز زمانی رخ می‌دهد که روده کوچک آزیم لاکتاز کافی برای هضم قند شیر (لاکتوز) تولید نکند.

به طور طبیعی، لاکتاز قند موجود در شیر را به دو قند ساده به نام‌های گلوکز و گالاکتوز تبدیل می‌کند. سپس گلوکز و گالاکتوز از طریق پوشش داخلی روده وارد جریان خون می‌شوند.

اگر مقدار لاکتاز کم باشد، لاکتوز موجود در غذا به جای هضم و جذب شدن، مستقیم به روده بزرگ می‌رود. در روده بزرگ، باکتری‌های طبیعی موجود با لاکتوز هضم نشده واکنش نشان داده و باعث بروز علائم و نشانه‌های عدم تحمل لاکتوز می‌شود.

سه نوع عدم تحمل لاکتوز وجود دارد. در هر نوع، عوامل مختلفی باعث کمبود لاکتاز می‌شوند.

علائم عدم تحمل لاکتوز چیست؟


علائم عدم تحمل لاکتوز چیست؟

اگر عدم تحمل لاکتوز به خوبی کنترل و مدیریت نشود، باعث ایجاد مشکلات گوارشی شدیدی می‌گردد.

رایج‌ترین علائم عدم تحمل لاکتوز عبارتند از:

  • نفخ
  • گرفتگی‌ عضلات شکم
  • باد شکم
  • اسهال

برخی از افراد علائمی همچون نیاز فوری به سرویس بهداشتی، حالت تهوع، استفراغ، درد پایین شکم، و گاهی یبوست را نیز دارند.

اسهال در اثر وجود لاکتوز هضم نشده در روده کوچک به وجود می‌آید زیرا عدم هضم لاکتوز باعث می‌شود آب وارد سیستم گوارش شود.

زمانی که لاکتوز به روده بزرگ برسد، با باکتری‌های موجود در آنجا واکنش انجام داده، و گاز و زنجیره کوچکی از اسیدهای چرب تولید می‌کند. این اسیدها و گاز باعث نفخ، باد شکم و درد می شوند.

شدت علائم با توجه به مقدار لاکتوز مصرفی و مقدار لاکتوزی که فرد می‌تواند تحمل کند متفاوت است.

عوامل خطر


عواملی که فرد یا کودکانش را مستعد عدم تحمل لاکتوز می‌کند عبارتند از:

  • افزایش سن.

عدم تحمل لاکتوز معمولا در بزرگسالی ظاهر می‌شود. این مشکل در نوزادان و کودکان سنین پایین نادر است.

  • قومیت.

عدم تحمل لاکتوز در اقوام آفریقایی، آسیایی، اسپانیایی، و ‌سرخپوستان آمریکایی بیشتردیده می‌شود.

  • تولد زودرس.

سطح لاکتاز در نوزادان نارس نیز پایین است زیرا روده کوچک تا اواخر سه ماهه سوم، سلول‌های تولید کننده لاکتاز را تولید نمی‌کند.

  • بیماری‌هایی که بر روده کوچک تاثیر می‌گذارند.

برخی از بیماری‌های روده کوچک که باعث عدم تحمل لاکتوز می‌شوند عبارتند از رشد بیش از حد باکتری‌های روده، بیماری سلیاک و بیماری کرون.

  • برخی از روش‌های درمان سرطان.

اگر برای درمان سرطان در ناحیه شکم فرد از پرتو درمانی استفاده شود یا در اثر شیمی درمانی عوارضی برای او به وجود آید، احتمال ابتلا به عدم تحمل لاکتوز در او بیشتر می‌شود.

افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز می‌توانند برخی از محصولات لبنی را بخورند


تمام محصولات لبنی دارای لاکتوز هستند اما این بدان معنی نیست که افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز نباید هیچ یک از محصولات لبنی را بخورند.

اکثر افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز می‌توانند مقدار کمی از لاکتوز را تحمل کنند. برای مثال، اکثر افراد می‌توانند مقدار کمی شیر موجود در چای را تحمل کنند اما نمی‌توانند مقدار شیری که از خوردن یک کاسه شیر به همراه غلات وارد بدن می‌شود را تحمل کنند.

تصور می‌شود افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز می‌توانند ۱۸ گرم لاکتوز را تحمل کنند به شرطی که این ۱۸ گرم در طول روز و به طور تدریجی به بدن برسد.

در حقیقت، تحقیقات نشان داده‌اند که افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز می‌تواند حدود ۱۲ گرم لاکتوز را به صورت یک جا تحمل کنند که این مقدار برابر با یک فنجان شیر (۲۳۰ میلی لیتر) است.

برخی از انواع محصولات لبنی نیز اگر به نسبت معمول خورده شوند، دارای مقدار کمی لاکتوز هستند. برای مثال، هر بیست گرم کره فقط ۱/۰ گرم لاکتوز دارد.

برخی از انواع پنیر نیز در مقداری که برای یک وعده کافی است حدود یک گرم لاکتوز دارند.

جالب است بدانید که در برخی از افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز، ماست کمتر از دیگر انواع محصولات لبنی باعث مشکل و ظهور علائم می‌شود.

 غذاهایی که باید از مصرف آنها اجتناب کرد


شیر و اکثر محصولات لبنی دارای لاکتوز هستند، و به بسیاری از غذاهای فرآوری شده نیز شیر و محصولات لبنی افزوده می‌شود.

غذاهای دارای لاکتوز عبارتند از:

  • انواع کیک‌ها و بیسکوییت‌ها
  • سس پنیری
  • سوپ خامه
  • کاستارد
  • شکلات شیری
  • پنکیک یا کیک تابه‌ای
  • تخم مرغ نیمروی مخلوط (نیمرویی که زرده و سفیده مخلوط شده باشند)

فرد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز باید برچسب غذاها را با دقت مطالعه کند زیرا برخی از غذاها دارای لاکتوز پنهان هستند. برخی از این غذاها عبارتند از:

  • انواع نان
  • غلات صبحانه
  • مارگارین
  • برخی از سوپ‌های فوری
  • آب نبات
  • آب نبات‌های شکلاتی و شکلات‌های قالبی
  • برخی از گوشت‌های فرآوری شده
  • مایونز، خامه‌ی سالاد و سس سالاد

جایگزین‌های لبنیات


جایگزین‌های لبنیات

در بسیاری از جوامع، محصولات لبنی منبع با ارزشی از کلسیم، پروتئین، ویتامین A، ویتامین B12، و ویتامین D به حساب می‌آیند. در این جوامع، عدم مصرف محصولات لبنی باعث سوء تغذیه می‌شود مگر اینکه غذاهایی با مواد مغذی مشابه جایگزین محصولات لبنی شوند.

  • کلسیم

جلبک دریایی، آجیل و دانه‌ها، سیاه شیره، انواع لوبیا، پرتقال، انجیر، گل همیشه بهار، بامیه، شلغم زرد، کلم بروکلی، برگ‌های قاصدک و محصولات غنی شده مانند آب پرتقال و شیرهای گیاهی دارای کلسیم هستند.

  • ویتامین A

ویتامین A در هویج، بروکلی، سیب زمینی شیرین، روغن ماهی، جگر، اسفناج، طالبی، تخم مرغ، زردآلو، پاپایا، عنبه و نخود فرنگی وجود دارد.

  • ویتامین D

سطح ویتامین D با قرارگیری در معرض نور طبیعی آفتاب، مصرف ماهی‌های چرب، تخم مرغ، روغن ماهی، و برخی از شیرهای گیاهی و دیگر محصولات غنی شده افزایش می‌یابد.

  • شیرهای بدون لاکتوز

افرادی که علائم شدید عدم تحمل لاکتوز را دارند باید به برچسب مواد غذایی دقت کرده و اطمینان حاصل کنند که مقدار لاکتوز موجود در آنها حتما صفر- نه کم- باشد. شیرهای گیاهی نیز دارای پروتئین کمتری نسبت به شیر گاو هستند.

 درمان عدم تحمل لاکتوز


اولین روش برای درمان عدم تحمل لاکتوز شامل تغییر رژیم غذایی بیمار است. باید به بیماران توصیه شود که مصرف مواد غذایی حاوی لاکتوز را کاهش داده یا محدود کنند. شیرهای از قبل هیدرولیز شده (LACTAID) برای این بیماران موجود و موثر است. ماست و محصولات تخمیر شده مانند پنیر، بهتر و راحت‌تر از شیر تحمل می‌شوند. شیر سویا یا محصولات غذایی گرفته شده از سویا راحت‌تر تحمل می‌شوند.

عدم تحمل لاکتوز اولیه

  • آنزیم‌ لاکتاز آماده و قابل خرید در کاهش علائم موثر هستند اما ممکن است این آنزیم‌ها به خاطر دوز مصرفی‌شان در برخی از افراد موثر نباشند.
  • شیرهای گیاهی جایگزین شیر گاو نیز برای این افراد موجود است؛ اما مصرف این محصولات باعث می‌شود افراد در مورد توازن مواد مغذی موجود در این شیرها، برخی از ویژگی های بالقوه این نوع شیرها، تکنولوژی مورد استفاده در تولید این شیرها، و طعم و مزه‌ی آنها نگران ‌شوند.
  • ثابت شده است که مصرف محصولات پروبیوتیک می‌تواند علائم بیماری را کاهش دهد.
  • مصرف مکمل‌های کلسیم و ویتامین D نیز به بیمار توصیه می شود.

عدم تحمل لاکتوز ثانویه

مشاوره

برای مدیریت و کنترل علائم بیماران مشکوک به عدم تحمل لاکتوز، باید با یک متخصص تغذیه و متخصص بیماری‌های معده و روده مشورت شود.

رژیم غذایی

  • بیماران باید برچسب روی محصولات غذایی را بخوانند.
  • بیماران باید از مصرف مواد غذایی دارای لاکتوز خودداری کرده یا مصرف این مواد را کاهش دهند.
  • اکثر بیماران مبتلا به عدم تحمل لاکتوز می‌توانند ۲۴۰ میلی لیتر شیر را هضم کنند بدون اینکه علائم آنها تشدید شود.
  • شیر کامل و شکلات شیری بهتر از شیر بدون چربی تحمل می‌شود.
  • برخی از داروها و غذاها مانند نان، مارگارین، سس سالاد، و آب نبات دارای لاکتوز مخفی هستند.

سوالاتی که معمولا در مورد عدم تحمل لاکتوز پرسیده می‌شوند


آیا عدم تحمل لاکتوز منجر به افسردگی می شود؟

در حال حاضر هیچ مدرکی برای اثبات یا رد این ادعا وجود ندارد. اما حدود ۷۵% از افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز، مشکل سوء جذب فروکتوز نیز دارند. اگر سوء جذب فروکتوز درمان نشود باعث افسردگی می‌گردد.

آیا فردی که به لاکتوز حساسیت دارد نمی تواند لبنیات مصرف کند؟

این گفته صحت ندارد. لاکتوز موجود در تمام محصولات لبنی به اندازه‌ای نیست که برای فرد مشکل ساز باشد. همچنین مکمل‌های لاکتاز نیز در بازار موجود هستند و بیمار می‌تواند به کمک آنها حتی یک تارت خامه‌ای کامل را نیز بخورد.

آیا افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز به پوکی استخوان نیز مبتلا می‌شوند؟

برای یافتن پاسخ این سوال تحقیقات بسیاری انجام شده است. ظاهرا احتمال اینکه افرادی که فقط به عدم تحمل لاکتوز مبتلا هستند به پوکی استخوان نیز مبتلا شوند زیاد است. اما احتمال اینکه افرادی که به انواع دیگر عدم تحمل، مثلا عدم تحمل فروکتوز، مبتلا هستند به پوکی استخوان دچار شوند مانند افرادی است که به عدم تحمل هیچ ماده غذایی مبتلا نیستند. توصیه می‌شود افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز از دیگر منابع کلسیم استفاده کرده و برای چکاپ و پیشگیری از ابتلا به پوکی استخوان به پزشک مراجعه کنند.

آیا می‌توان شیر گوسفند یا شیر بز را جایگزین شیر گاو کرد؟

خیر. نمی‌توان شیر گوسفند یا بز را جایگزین شیر گاو کرد زیرا مقدار لاکتوز موجود در این سه شیر تقریبا یکسان است.

آیا امکان دارد عدم تحمل لاکتوز از بین رفته و درمان شود؟

این احتمال تا حدی وجود دارد اما به این بستگی دارد که بیمار به کدام نوع عدم تحمل لاکتوز مبتلا است. عدم تحمل لاکتوز ثانویه، که در اثر آسیب ناشی از آنتی‌بیوتیک‌ها بر روی سیستم گوارش به وجود می‌آید، می‌تواند درمان شده و کاملا برطرف شود. اما اگر فرد به عدم تحمل لاکتوز اولیه، که در اثر جهش ژنتیکی به وجود می‌آید، مبتلا باشد، هیچ درمانی برای آن وجود ندارد.

آیا افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز می‌توانند تمام انواع میوه‌هاات و سبزیجات را مصرف کنند؟

از آنجا که لاکتوز فقط در شیر و محصولات لبنی وجود داشته و در میوه‌ها و سبزیجات لاکتوز وجود ندارد، خوردن میوه‌ها و سبزیجات برای این افراد مجاز می‌باشد.

تغذیه دوران امتحانات دانش‌آموزان (کنکوری‌ها) برای افزایش بازده مغز

تغذیه دوران امتحانات دانش آموزان

مصرف غذاهای سالم و مراقبت از سلامتی باعث بهبود عملکرد و افزایش تمرکز می‌شود. استرس، بی‌خوابی و عدم برنامه‌ریزی زمانی همگی دست به دست هم داده و نه تنها بر نتیجه امتحان اثر گذاشته بلکه منجر به تغذیه نامناسب هم می‌شوند. مجموعه این عوامل می‌تواند تأثیر منفی بر نتیجه نهایی امتحان داشته باشد. بعضی از افراد تصور می‌کنند که نحوه تغذیه و مراقبت از سلامتی تاثیری بر نتیجه امتحان ندارند، در حالیکه تحقیقات نشان می‌دهند که این نظر صحت ندارد.

آیا نگران تغذیه فرزندتان در دوران امتحانات هستید؟

فصل امتحانات برای همه افراد، از دانش‌آموزان و والدین گرفته تا حتی معلمان با استرس و تنش همراه می‌باشد. احتمالاً والدین بیش از هر کس دیگری دچار استرس می‌شوند چرا که فرزندانشان ساعتهای طولانی مطالعه کرده که این عامل بر نحوه تغذیه آنها اثر گذاشته و در نهایت سلامت فرزندان را به خطر می‌اندازد. به همین دلیل پزشک متخصص تغذیه با ارائه برنامه رژیم غذایی مناسب، به بهبود سلامتی فرزندان شما کمک کرده تا آنها دوران امتحانات را با موفقیت پشت سر بگذارند.

استرس و نگرانی فرزند شما در دوران امتحانات در حد معمول طبیعی می‌باشد. اما با داشتن یک برنامه غذایی مناسب علاوه بر کاهش استرس فرزندتان می‌توانید بازده او را نیز افزایش دهید. برای داشتن یک برنامه غذایی مناسب می‌توانید با پزشک متخصص تغذیه مشورت نمایید. جهت کسب اطلاعات بیشتر یا رزرو نوبت با شماره‌های ما تماس حاصل فرمایید.

نکاتی در مورد رژیم غذایی در دوران امتحانات


با رعایت نکات کلی زیر فرزند شما عملکرد بهتری در دوران امتحانات خواهد داشت:

مصرف غذاهای کم حجم و افزایش تعداد وعده‌های غذایی

وعده‌های غذایی کم حجم، باعث تأمین مداوم انرژی مورد نیاز مغز در دوران امتحانات می‌شود. مصرف وعده‌های حجیم غذایی ، باعث افت انرژی و کاهش هوشیاری لازم جهت مطالعات طولانی‌مدت می‌شود.

استفاده از مواد غذایی سالم و مغذی در صبحانه

 بدن هنگام خواب برای چندین ساعت از مواد غذایی استفاده نکرده است. صبحانه انرژی لازم و ویتامین‌ها و مواد معدنی مورد نیاز بدن را فراهم می‌کند.

میان‌وعده‌های غذایی

بهتر است در میان‌وعده‌های غذایی از مصرف موادی که دارای قند و چربی بالا هستند خودداری شود. این کار باعث تنظیم قند خون می‌شود.

غذاهایی که باعث افزایش تمرکز می‌شوند

استفاده از رژیم غذایی متعادل باعث افزایش تمرکز و جلوگیری از ابتلا به بیماری می‌شود. هیچ غذایی به تنهایی از لحاظ غذایی کامل محسوب نمی‌شود، پس باید تنوع در رژیم غذایی رعایت شود. سعی کنید که همه وعده‌های غذایی را مصرف کنید تا سطح قند خونتان اُفت نکند.

چربی‌ها

مصرف امگا-۳ بایستی را محدود کنید. برای این کار مصرف محصولاتی مانند مارگارین و همچنین مصرف روغنها را کاهش دهید. برای پخت و پز از روغن زیتون استفاده کنید.

سبزیجات

سبزیجات حاوی فیبر هستند. فیبر عمل هضم را آهسته کرده و درنتیجه انرژی موجود در غذا آهسته‌تر آزاد شده و از افت و خیز انرژی جلوگیری می‌شود. هویج و کلم بروکلی از غنی‌ترین منابع فیبر محسوب می‌شوند. مصرف آهن نیز در زمان امتحانات بسیار اهمیت دارد. کمبود آهن (که در بیش از ۴۰ درصد دختران نوجوان وجود دارد) منجر به خستگی و عدم تمرکز می‌شود. سبزیجات تیره پربرگ جزو منابع آهن به حساب می‌آیند.

غلات

کربوهیدرات‌های آهسته‌رهش(کربوهیدراتهایی که آزادسازی آنها آهسته صورت می‌گیرد) مانند نان غلات کامل، پاستای سبوس‌دار، برنج قهوه‌ای و پوره غلات به تثبیت سطح قند خون کمک کرده و باعث فزایش تمرکز و نیروی ذهنی می‌شوند. تحقیقات جدید نشان داده که تنها ۱۷ درصد از بزرگسالان و ۶ درصد از کودکان به اندازه کافی غلات مصرف می‌کنند. مصرف ۳ برش نان غلات کامل یا ۱ پیمانه غلات مخصوص صبحانه به همراه یک برش نان به طور روزانه می‌تواند غلات مورد نیاز بدن را تأمین کند. بعضی از غلات مانند گندم منبع غنی از روی هستند. کمبود روی در کودکان با اختلال بیش‌فعالی در ارتباط می‌باشد.

پروتئین

ماهی‌ها و غذاهای دریاییِ غنی از روغن به علت داشتن امگا-۳ بلند زنجیر برای سلامت مغز و افزایش تمرکز حائر اهمیت هستند. در حدود ۸ درصد مغز از اسیدهای چرب امگا-۳ تشکیل شده و بایستی حداقل ۲ روز در هفته غذاهای حاوی امگا-۳ مصرف شود. این ماده در ماهی سالمون، ساردین، ماهی تن (به شکل غیر کنسروی)، قزل آلا و ماهی ماکرل (خال‌خالی) وجود دارد؛ ماهی لقمه نیز دارای مقادیری از امگا-۳ می‌باشد. می‌توان از مکملهای غذایی خصوصاً در فصل امتحان استفاده کرد. امگا-۳ کوتاه زنجیر که در آجیل و دانه گیاهان یافت می‌شود، تأثیر کمتری دارند زیرا که تبدیل آنها به زنجیره بلند دشوار می‌باشد. زنان جوان می‌توانند از گوشت قرمز برای تأمین آهن استفاده کنند.

میوه‌ها

فیبر باعث کند شدن هضم غذا شده و درنتیجه انرژی موجود در غذا آهسته‌تر در بدن آزاد می‌شود. سیب، گلابی، تمشک و موز از منابع غنی فیبر هستند. می‌توانید از تمشک یخ‌زده یا میوه خشک در پوره غلات برای تأمین فیبر استفاده کنید. ویتامین C برای سیستم ایمنی بدن ضروری بوده و در سبزیجات و میوه‌هایی مانند پرتقال و کیوی موجود است.

آب

دو سوم از بدن انسان را آب تشکیل می‌دهد. پس مقدار زیادی مایعات بنوشید. این مایعات می‌توانند به شکل آب یا شیر نیم‌چرب باشند. مقدار آب مورد نیاز بدن به عواملی مانند سن، دمای هوا (هر چه هوا گرمتر باشد، به آب بیشتری نیاز دارید) و مقدار فعالیت جسمانی بستگی دارد. تحقیقات نشان داده که بایستی روزانه مقدار ۲/۱ لیتر یا بین ۶ تا ۸ لیوان مایعات نوشیده شود. رنگ ادرار بایستی شفاف و روشن باشد، چنانچه رنگ ادرار تیره باشد احتمالاً به اندازه کافی آب نمی‌نوشید.

نمونه‌ای از رژیم غذایی روزانه برای دانش آموزان در دوران امتحانات


نمونه‌ای از رژیم غذایی روزانه

صبح زود

۳ تا ۴ عدد بادام خیس خورده با پوست و ۳ عدد گردو

صبحانه

ا لیوان شیر / میلک‌شیک میوه‌ای بدون شکر اضافی + ۲ نان غلات و و ساندویچ املت تخم مرغ / مخلوط سبزیجات و پانیر پاراتا همراه با یک پیمانه ماست کم‌چرب / رول غلات ( می‌توان از چاپاتی هم استفاده کرد) به همراه لوبیای پخته و سبریجات سرخ‌کرده / یک پیمانه مرزه ( با سبزیجات خرد شده و ماسالا) یا جوی دوسر شیرین‌شده همراه با دانه گیاهان و میوه.

میان‌وعده

یک بشقاب انواع مختلف میوه / ۳ تا ۴ عدد تخم کتان و تیل‌لادو یا لادوی میوه‌های خشک + ۱ لیوان پروتئین کشک (whey)

نهار

بهتر است دو بار در هفته از روغن ماهی در وعده نهار خود استفاده کنید.

سه عدد فولکا + ۱ پیمانه ماهی کاری + ۱ پیمانه سالاد جوانه گیاهان / ۱ پیمانه برنج قهوه‌ای یا قرمز / ۱ پیمانه پالک دال

یک ساعت و نیم پس از نهار

۱ لیوان باترمیلک (پس‌آب کره)

می‌توانید برای ناهار از ادویه کاری و ساندویچ ماهی سالمون دودی استفاده کنید. همچنین می‌توانید دانه‌ها و مغزهای گیاهان را پودر کرده و آن را در سوپ، دال، سالاد، آرد چاپاتی و مواد غذایی دیگر ریخته و مصرف نمایید.

میان‌وعده

۱ پیمانه میوه و موسلی خشکبار با شیر / ۱ بشقاب جوانه مونگ ، سبزیجات ، برنج قرمز پوها + ۱ لیوان میک‌شیک میوه‌ای / ۱ بشقاب اوپمای غلات کامل / ۱ لیوان شیک پروتئین کشک (whey)

شام

۱ پیمانه مرغ کبابی یا ماهی + ۱ پیمانه پولائو برنج قرمز + ۱ پیمانه سبزیجات مخلوط رایتا / ۲ ساندویچ سبزیجات و مرغ و غلات کامل + ۱ شیشه شیر کم چرب

وعده غذایی پس از شام در صورت نیاز

مخلوط خشکبار، دانه گیاهان و میوه‌ها و کینوای پفکی و اسنک حبوبات، خکرا، تخم کتان و تیل‌لادو، شیرینی تهیه شده از جوار (ذرت خوشه‌ای)، جوی دوسر و غلات کامل دیگر.

بهترین نوع صبحانه برای روز امتحان

تحقیقات نشان می‌دهند که دانش‌آموزانی که روز امتحان صبحانه مصرف می‌کنند، از عملکرد بهتری برخوردار هستند. به این منظور از کربوهیدراتهای آهسته رهش مانند پوره غلات حاوی جوی دوسر، نان غلات کامل یا موسلی با قند پایین استفاده کنید، زیرا که انرژی آهسته رهش تولید می‌کنند. از غذاهای حاوی پروتئین مانند شیر، ماست یا تخم مرغ استفاده کنید تا برای مدت طولانی‌تری احساس گرسنگی نکنید. همچنین از غذاهای حاوی امگا-۳ بلند زنجیر مانند ماهی ماکرل استفاده کنید چون‌که در بهبود عملکرد مغز موثرند.

۴ نکته برای عملکرد بهتر در دوران امتحانات


4 نکته برای عملکرد بهتر در دوران امتحانات

در دوران امتحانات تمام توجه فرد بر مطالعات و رعایت رژیم غذایی است، درنتیجه ممکن است افراد از انجام فعالیتهای عادی غافل شوند. فعال بودن در دوران امتحانات باعث شده تا اکسیژن بهتر به مغز برسد و بازده مطالعه بیشتر شود.

استراحت بین مطالعه

ساعت‌های طولانی مطالعه یا نشستن پشت رایانه خسته کننده می‌باشد ولی استراحتهای کوتاه ماننده پیاده‌روی بین مطالعه می‌تواند تا حد زیادی باعث شادابی و سرزندگی شده و فرد را برای مطالعه بیشتر آماده می‌سازد.

عادات و برنامه مطالعاتی خود را بشناسید

برخی از افراد هنگام صبح بهتر قادر به مطالعه کردن هستند و برخی دیگر هنگام شب. اطلاع از این ساعات برای مطالعه اهمیت دارد. همچنین زمانی که می‌دانید مطالعه برای شما بازدهی ندارد، استراحت کنید. قبل از خواب از انجام فعالیتهای پرتحرک خودداری کنید زیرا که باعث بی‌خوابی می‌شوند.

برای مطالعه و فعالیتهای خود برنامه‌ریزی کنید

بایستی روزهای پس از مطالعه هنگام صبح در فضای باز فعالیت داشته باشید. داشتن برنامه برای این فعالیتها به شما در دوران مطالعات کمک می‌کند.

خواب کافی در دروان امتحانات

خواب کافی در دروان امتحانات

خواب کافی هنگام شب برای عملکرد مناسب هنگام امتحان بسیار اهمیت دارد. خواب کافی نه تنها استرس را از بین برده بلکه بازده مطلعه را نیز بالا می‌برد.

تغذیه مناسب قبل از خواب شب

کم‌خوابی بر حافظه تأثیر منفی داشته و باعث کند شدن واکنش می‌شود. محققین بر این باورند که نورون‌های حافظه که مسئول تبدیل حافظه کوتاه‌مدت به حافظه بلندمدت هستند هنگام خواب به بهترین شکل عمل می‌کنند. شواهد نشان می‌دهند که دانش‌آموزانی که شبها به مدت هفت ساعت می‌خوابند، به طور متوسط عملکردشان ۱۰ درصد بهتر از کسانی است که مدت کمتری می‌خوابند.

مصرف مواد غذایی مناسب قبل از خواب

خوردن غذای سنگین قبل از خواب باعث بیخوابی می‌شود. بنابراین آخرین وعده غذایی را حداقل ۳ ساعت پیش از خواب مصرف کنید. سپس می‌توانید وعده سبکی مانند یک پیمانه غلات مخصوص صبحانه مانند پوره غلات قبل از خواب مصرف کنید. برای شیرین کردن پوره غلات به جای شکر از میوه‌های خشک استفاده کنید.

چه نوشیدنی قبل از خواب مصرف شود؟

حداقل ۴ ساعت پیش از خواب از مصرف نوشیدنی‌های کافئین‌دار مانند چای، قهوه، نوشابه و مواد غذایی مانند شکلات پرهیز کنید. افرادی که به کافئین حساسیت دارند، تا ۱۲ ساعت بعد از مصرف مواد کافئین‌دار هم ممکن است تاثیرات آن را احساس کنند. مصرف یک لیوان شیر گرم می‌تواند به راحت خوابیدن کمک کند.